Rojgûl kocasına bir şey öğretemedi. Konağa gelir gelmez misafirlerle taştığını görmüş ve Roj’la aldıkları torbaları odalarına taşımak için köşelere saklanmak zorunda kalmışlardı. Özellikle kocasının kızarmış suratı görülmeye değerdi. Utancı öfkesi ve kızgınlığı sert hatlarına aşırı yakışmıştı. Torbaları odaya attığı gibi misafirlerin yanına giden Roj’un attığı bakışlar ise yürek yakan cinstendi. Tıpkı yavru bir köpek gibi kendini acındırarak bakıyordu. Kocasına kıyamamış gece için ona bol sürprizli bir eğlence kuracağını söylemişti.
Rojgûl üstünü değiştirip misafirlere uygun ağır fistanlardan birini giydi. Gül kurusu rengiyle gül bahçesinden bir gülmüş gibi kadınların olduğu salona girdiğinde kolundaki altınlarla ve başına taktığı altın tokalarla konağın gelini olduğunu tek bakışta hay
