---
Bölüm: “Depo”
Yağız’ın arabası, geceyi yaran bir gölge gibi ilerliyordu.
Patika yolun sonunda, deniz kıyısına yakın, terk edilmiş bir sanayi bölgesi uzanıyordu.
Eskiden gemi malzemeleri depolanan büyük bir hangar — şimdi pas tutmuş, karanlığa gömülmüş bir yıkıntı.
Yağız arabayı durdurdu.
Motor sustuğunda, içeriye sinmiş bir uğultu duyuldu: rüzgâr, metal duvarlara çarpıyor, içerde yankılanıyordu.
Emir camdan eğilip baktı.
> “Efendim, içeride ışık yok. Ama arka tarafta bir kapı aralık.”
Yağız başını salladı, tabancasını çıkardı.
> “İki kişi sağdan, iki kişi soldan. Ben ortadan giriyorum.”
Adamlar sessizce dağıldı.
Yerdeki cam kırıkları, adımların altında çıtırdayarak kırıldı.
Yağız ağır adımlarla aralık kapıya yaklaştı.
Elini yavaşça itti — menteşeler paslıydı, gıcırd
