“Naaalala niyo po ba ako?” May kabog sa dibdib na tanong ni Zeuter. Bahagya pang nanginginig ang kan’yang labi.
Nagsalubong ang kilay ng babaeng landlord at mas pinakatitigan pa nag mukha ni Zeuter. Napakamot sa gilid ng kilay at umiling ng dalawang beses. Napasinghap si Zeuter kasabay ng pag-iling ni Vienna.
“Ngayon lang kita nakita, hijo,” sagot ng babaeng landlord at pinagpatuloy ang pagpupunas nang hindi naman gaanong marumi na bintana.
“Sigurado po ba kayo?”
“Oo. Kilala ko ang lahat ng nangungupahan sa apartment ko. Ano ba ang kailangan mo?”
Hindi nakasagot si Zeuter. Nakagat niya ang ibabang labi at naiwas ang tingin. Hindi na alam kung ano pa ang kan’yang paniniwalaan. If that is really a dream, then why does it feel like it is real. Pati ang aso niyang naintindihan niya no
