“Do you remember who I am?” Kleries asked again. There was a silence roaming around the training field. Ang tatlong lalaki na nakarinig ay napuno ng kalituhan nang marinig ang lengguwaheng binigkas ni Kleries. That was new. Hindi lahat ay alam ang ganoong lengguwahe dahil hindi naman doon nakasentro ang pag-aaral ng mga estudyante. “Kleries, what was that?” Zeuter was confused by the sudden memories. He do not know exactly what was going on. It was decade and eight years ago! “Ano? Akala mo hindi totoo ang lahat nang iyon dahil binura ko ang alaala ng mga taong iyon.” “Huh? Bakit mo naman ginawa ‘yon? Inisip nilang lahat na baliw ako, Kleries. My mother was at the point of taking me to the mental hospital, for god’s sake!” Mabibigat ang bawat paghinga ni Zeuter Phire. Ang tagal na pa

