Love Untold

Chapter 1

Katrina's POV

Nakaupo ako dito sa isa sa mga benches ng aming Univ. Harapan lang siya ng room namin kaya if ever na may prof napaparating ay makikita at makikita ko talaga.

Maganda ang klima ngayon. Kasabay ng kaliwanag ng sikat ng araw ay tanaw na tanaw ko ang naganda ang magarbong paaralan namin.

Second year na ako ng college with course of hotel and restaurant management. Napapadalas na rin ang mga karamihan ng projects and activities na pinapagawa ng aming mga profs ngayon.

Inilibot ko ang aking tingin at nakita ko ang mga kalalakihang naglalaro ng basketball sa civered court. Malapit lang kase ito sa aking kinaroroonan kaya kitang-kita ko ang mga naglalaro. They are soon-to-be Engineers. Mga Cibil Engineers to be exact.

Wearing their uniform, they play the basketball expertly. Nakita ko rin ang lalakeng matagal ko ng sinusubaybayan. Ang lalaking siya lang ngunit wala akong maasahan sa kanya.

"Nag-iisa ka na naman dito" napalingon ako sa nagsalita. It was Daisy. My classmate and my bestfriend. Nagakataon kase na may ginawa siya kaya ako na ang naunang lumabas.

Tumango lang ako at itinuon ang pansin sa mga naglalaro ng basketball. Ang galing talaga nila. No doubt na palanging champion ang University namin kapag may mga olympics. Nakakapunta rin ang iba sa ibang bansa dahil sa tanyag na talento sa sports na ito.

"You're looking at him na naman." Daisy sighed as she sat in front of me. May dala siyang libro at binuksan ito tsaka nagsimulang mag-basa.

"Wala namang sigurong masama diba?" I ask without looking at her. But still, my eyes are straightly focused to him.

"Kat, ayaw na kitang masktang muli. Remember what he did after you confessed your feelings to him? Nasasaktan ako Kat kase nandiyan nakita ko kung paano ka umiyak noong araw na iyon. Naubos mo pa ang kaunting ipon mo para lang sa walang silbing confession na iyon. Nasasaktan ako kase nandoon ako eh, nandoon ako Kat noong mga panahong ginagawa mo a binabalak mo ang confession na iyon!"

Lumingon ako kay Daisy na malungkot lang akong tinignan. Ngayon ko lang narealize ang mga pagod niya para sa akin. Ang mga suportang dapat hindi na niya pinaglaanan pa ng oras.

"Sorry Daisy ah! Kase kahit anong pilit kong gawin hindi kase siya mawala-wala sa isip ko eh. Alam mo yung feeling na kahit na hindi ka niya gusto but umaasa ka parin? At alam mo yung feeling na ang tanga ko na pero hinahayaan ko pa rin ang isip at puso ko na mahalin siya!" I said. Ayaw kong magdrama ngayon dahil nakakasakit sa eyes ang mga iyak na dapat hindi ko ginawa. Mga iyak na hindi deserve ng taong pinaglaanan ko ng oras.

'Your Nothing"

Tandang-tanda ko pa ang sabi niya sa akin noong nagconfess ako sa kanya. Yes, it was hard to confess but I did not hesitate to do so. But after be say thise words to me. That I am nothing? I was hurt! Really hurt! Kulang nalang na magpalamon ako sa lupa dahil sa kahihitang ginawa ko noon. I even dare to kiss him. But you know what he did. He laughed at me. He even wiped his lips and give me an ugly look.

"Sabi ng isip ko tigilan ko na siya, but my heart says that if I want him, I will not stop loving him!" Malumamay kong dagdag.

"Katangahan Katrina! Katangahan!" She even emphasize those words.

And I admit, yes, I am fool. Fool for love.

Tumingin muli ako sa covered court at muling nanood. Kahit na hindi niya na ako pansinin okay lang. Kahit na hindi na niya ako i-love back, okay lang. Ganon naman dapat. At wala akong karapatan sa kanya. Because in the first place, I am just a nobody but a nerd sa kanya. Minsa tinotoo ka na rin ang pagiging nerd kapag nandiyan siya. Just to get some of his attention. But now, hindi na. Ayoko na rin. I am tired pursuing him but I didn't say, I will stop loving him.

"She's looking at you!" I heard a voice at the court. It was Albert. Kasamahan ng taong mahal ko.

Napalingon naman silang lahat sa amin kaya di ko maiwasang mahiya. Hanggang sa nagtagpo ang mga mata namin. Ang mga matang matagal kong pinangarap na maging akin. Mga matang matagal ko nang inaasam. Mga matang gustong-gusto kong pagmasdan.

Binawi ko agad ang aking tingin dahil ayaw ko na. That was before. But now, I will be focusing on my studies. I will be focusing on my future. Love can wait.

Tumayo ako at nagtungo papasok sa room. Ni hindi ko na rin natawag pa si Daisy na nakatuon lang ang pansin sa kanyang libro. Kaya nang pumasok siya kasama ng prof, inirapan niya ako.

Napailing nalang ako. But I am thankful. That I have like Daisy who didn't stop supporting me. She is the most perfect and kind-hearted person I've ever met. Kahit na tanga akong kaibigan niya. Na kahit ilang advices na ang pinayo niya sa akin pero hindi pa rin ako nakikinig sa kanya dahil tanga ako.

Wala rin namang kaming ginawa sa oras na iyon. Nagdiscuss lang ang prof namin kaya after ng klase ay wala na kaming gagawin pa. Ganito kase da college, depende ang iyonh schedule. Pero araw-araw may klase pero minsan isa o dalawa lang depende talaga sa schedule.

After ng klase nag-aya si Daisy na magtungo sa library ng school. Wala rin naman kase siyang gagawin dahil ayan pa niyang umuwi sa kanyang condo. Wala akong gana kaya di ako pumayag sa kanyang alok.

"Uuwi nalang ako sa condo. Matutulog nalang ako kesa magbasa ng libro." Kabaliktaran ko si Daisy. She is obsessed with books but me? No! I hate books a lot. Hindi ko nga mabuksan ang libro ko tuwing klase kaya nagtataka ako kung paano ako nakapasok sa 2nd Year ng hindi nagbubukas ng libro.

"Ano ka ba naman Kat!" Pagmamaktol ng bruha. Kahit papaano sumasaya ako kapag kasama ko siya. Nawawala ang mga lungkot ko kapag kasama ko ang kaibigan ko. She is my cure. My bestfriend and my happiness.

Wala akong ganag pinagmasdan siya. Wala naman siyang nagawa kundi magmaktol. Wala siyang nagawa sa desisyon kong hindi siya sasamahan. Nagpaalam nalang ako sa kanya dahil magtutungo na ako sa aking condo.

*****

Bumungad sa akin ang napakacute na pusang si Alice. Her thick fur make me more comfortable kapag hawak ko siya. Hybrid si Alice dahil sa kakaiba niyang gene. Her thick fur is not originally cone from Philippines. Binuhat ko siya at magaan na sinirado ang pintuan. Buhat ko siyang dinala hanggang sa aking kwarto.

*meow*

Ipinatong ko siya sa aking kama kasama ang bag ko. Magbibihis muna ako tsaka ako matuyulog dahil inaantok talaga ako. I love sleeping. A lot!

Nagsuot lang ako nga simpleng plain t-shirt at short. Dito rin lang naman ako kaya no need to dress formally.

***

Nagising ako sa sunod-sunod na katok sa aking unit. Sino kaya ang naligaw na taong bibisita sa akin ngayon?

Pagbukas ko ng pinto, bumungad sa akin ang bulto ni.....

"Michael?"

"What take you so long to open the door babe?"