Riya’s POV
He shamelessly joined us for breakfast. Para bang wala siyang sinabing weird sa akin kanina. Nag-order siya ng sinangag at tocino with egg habang pancakes at prutas ang kinakain ko. Nakuha pa niyang ngumiti habang ngumunguya.
What was that supposed to mean?
“Gusto mo ba nito?” he suddenly asked. Akala niya ba gusto ko ng kinakain niya kaya ako nakatingin sa kanya? Bakit hindi siya makaramadam na hindi ako kumportableng kasama siya?
“No, thank you. I would really appreciate it if you will leave us alone. Hindi pa kita pinatatawad sa ginawa mo sa akin sa Plains of Abraham, you psycho!”
Halos mabulunan siya sa sinabi ko habang natatawa. “Me? Psycho?”
“Yes, you are!” confident kong sagot.
