Riya’s POV
Binuklat kong lahat ang albums at ilang papeles na nakuha ni Jace mula sa second-floor ng bahay namin. Ang dami noon kaya mabigat at hindi ko alam kung paano niya naipuslit iyon nang walang ingay.
“Konti na lang ‘yung naiwan ko duon. ‘Yung mga lumang-luma ‘yung mga iniwan ko. Baka naman sapat ng proof ‘yan na hindi kita niloloko.”
Iniisa-isa kong tingnan ang mga pictures. Hindi nga nagsisinungaling ang description ni Jace. Kung ano ang ipinaguhit niya sa akin, iyon ang nasa mga litratong nasa loob ng photo album. Mula pa noong bata ako, naroon ang mukha kong palagi kong nakikita sa salamin. Imposibleng edited. Imposibleng pinagawa niya.
May mga pictures na may discoloration na dahil sa sobrang pagkaluma at naroon din
