CHAPTER THIRTY-TWO:
•••
•••
"Mag-isa lang siya. I mean marami sila, Marami naman dapat ang mga players sa soccer. Pero ang mga kasama niyang players, nandoon ang mga parents nila, their father, mother, sister and brother, nandoon. But him, my Kenster-my-love, kahit ni Isa, wala siyang kasama. He's all alone."
Matagal ko siyang natitigan sa kan'yang mga mata.
'Mag-isa lang siya...'
'... Kahit ni Isa, wala siyang kasama. He's all alone...'
Nang dahil sa sinabi niya, napukaw niya ang attention ko.
"Kaya nakakapagtataka ang pag approach niya sa'yo', saying na manood ka sa laro niya. Habang wala naman siyang ginanyan dati. Wala siyang pakialam kung maglaro siya ng mag-isa lang. So why? Bakit kailangan pang puntahan ka?!"
Sa tono ng pananalita niya, ramdam ko ang galit dito. At sa m
