CHAPTER FOURTY-SIX:
•••
•••
PINILIT ko na lang na magmukhang okay sa harapan niya. Kahit na kinakabahan na ako ngayon. Alerto na'rin ang sarili ko. Kusa siyang naalerto dahil sa pinaparamdam sa'kin na presensiya ni Carlos.
Alam ko naman na medyo weird talaga 'to si Carlos, since first day of school. Naaalala ko pa nga ang unang araw ko dito, sinabihan ba naman ako na puro ganda-ganda lang ang ambag ng muse. Kaya nagpaliwanag tuloy ako sa kan'ya wala sa oras. Tapos makalipas lang ang Ilang oras, nag 'sorry'. Hanggang sa medyo naging close na kami? Kaya ang weird niya talaga sa paningin ko.
Pero sa unang pagkakataon, first time ko siyang nakita na ganito. Naninibago talaga ako sa inaasta niya.
'I'm just a burden to my family. Walang talent, mahina, walang utak, hindi maasahan, pala
