Pagdating ko as usual ay nakita kona naman siya ngunit nilagpasan ko lang siya. Hindi niya pwedeng guluhin ang buhay ko.
Naging mapayapa ang araw ko, narealize niya siguro na di ako worth it sa kaniya. At saka isa pa may girlfriend na siya kaya walang rason para muli kong isurrender ang bataan ko. Hinding-hindi na.
As usual, nilakad ko na naman ang daan pauwi sa min. Maya-maya ay biglang may humintong motor sa harap ko, napangiti ako nang makita ko ang anak ni Aling Sonya. “ Naglalakad kana naman. Umangkas ka.”
Kaagad akong sumakay sa motor niya. Dumaan muna kami sa isang GMRC. Nilibre niya ako. Di ko naman inayawan ang alok niya. Minsan lang may manglibre sa akin.
“ Nga pala bakit palagi kang naglalakad pauwi?” napahinto ako sa pagnguya at tumingin sa kaniya.
“ Syempre, kailangan
