Karşılarında duran adam, isminin Demir Bey olduğunu, sesindeki o ürpertici nezaketle hissettiriyordu. Konsey’in "Mimarı" olarak bilinen bu adam, sadece bir tetikçi değil, holdinglerin ve hayatların kaderini kaleminin ucuyla çizen biriydi. Rüzgar, silahını indirmemişti ancak parmağı tetikte olsa da etraflarını saran keskin nişancıların farkındaydı. "Silahı indir Rüzgar," dedi Demir Bey, gümüş rengi bastonunu yere hafifçe vurarak. "Burada dökülecek kan, ne o metal parçasını geri getirir ne de Ece'nin güzel yüzündeki korkuyu siler. Biz ticaret yaparız, cinayet ise sadece ticaretin tıkandığı yerde bir araçtır. Şimdi, babanın emanetini bana ver ve bu sokaktan el ele, huzurla yürüyüp gidin." Rüzgar’ın çenesi kasıldı, bakışları Ece’ye kaydı. Ece’nin gözlerinde korkudan ziyade, Demir Bey’in ruhuna
