Epilogue
610 Words
Note: This epilogue is also dedicate to the Family of my childhood bestfriend that she died a few years ago.
KEMBA'S POV
(Theme Song: Coming Home by Skylar Grey)
Ako ngayon ay nasa isang magandang paraiso, nakasuot ng puting polo at puting pantalon.
Ang ganda ng ingay ng alon at maging ang paligid, naririnig ko ang mga tunog ng ibon.
Nakaupo lang ako sa sa ibabaw ng isang malaking bato malapit sa baybayin. Nakatingin lang sa magandang alon na ginawa ng kaibigan kong Yahweh na may kasamang konting ngiti.
"Hayzzz! Mas mabuti nalang ng ganito." Sabi ko na tanging sarili ko ang kausap ko.
Pero may isang babaeng tumabi sa akin. "Mukhang maganda ang alon."
Napatingin ako sa babae na iyon, nakasuot siya ng puting dress at mahaba ang buhok.
"Parang pamilyar ka, miss." Sabi ko sa kanya.
"Naalala mo pa ba ang bata na nangangalang Catherine Jane?" Tanong niya sa akin.
"Catherine Jane... Yung... Yung Childhood bestfriend ko noon." Sagot ko dahil tanda-tanda ko si CJ. CJ ang tawag namin sa kanya kaya ayun!
Actually, namatay si CJ around seven or six years ago. She died by illness kasi at Yes! Masakit na mawala siya. Dito ako nakatikim ng unang sakit sa buong buhay ko.
"Alam mo eh kung nandito siya eh baka siya ata ang hinahanap ko dahil-"
"Kemba VanVleet, diba?" Tanong niya pa sa akin.
Dahil rito ay napatingin ako sa kanya at dito ko natanong sa kanya ng "B-Bakit mo natanong iyan? Pangalan mo kasi ang Kemba-"
"Ako ang childhood friend mo, Kemba."
"Ano?!"
"Oo nga! Ako si Catherine Jane Montefalco at Oo! Ako nga ang taong tinutukoy mo." Ani ng babae.
"Sandali! Paano nangyari ang ganoon?" Pagtataka kong sabi. "Kung ikaw si CJ eh alam mo ba ang favourite chocolate ko?"
"Ano ka ba edi Toblerone dahil pinangarap mo na makakain ka noong bata ka." Sabi pa niya. "Bungi-bungi ka pa noon pero ang ganda ng ngipin mo ngayon.
"Pero paano-"
"Basta kasama mo na ako ngayon, Kemba." Pangiting sabi niya. "Ngayon ay magkakasama na tayo eh maari na muli na natin gawin ang ginagawa natin noong bata pa."
"At ano naman iyon?"
"Yung... yung ako ang nanay at ikaw ang tatay tapos yung mga stuff toys yung mga anak natin?"
"Eh wala naman tayo anak ah."
May stuff toys na teddy bear siyang pinakita sa akin at sabi pa niyang "Meron na kaso isa nga lang."
"Pero-"
"Trust me! Gagawin ko ulit and this time ay... tingin ka muna sa dagat."
"Bakit naman ano titingin?"
"Just tingin nalang po, Kemba."
"O-okay...", tumingin nalang ako sa dagat bilang utos niya.
Ilan segundo na nakalipas ay batang babae na narinig ko. "Tara Kemba, laro tayo."
Napatingin ako sa kanya at ang CJ na nakilala at nakakasama ko noon ang nasa paningin ko.
"CJ..."
"Ready ka ba, aking asawa?" Tanong ni CJ na may yakap siyang teddy bear.
Napansin naman ang katawan ko ay bumabata at naiba ang boses ko, wala ako nakakaramdam ng buhok sa kilikili at napansin ko na walang akong nunal na kinapa sa mukha ko.
Bumalik na ako ngayon sa pagkabata at tuwang-tuwa akong makabalik pa roon.
"Si-sige! Tara na."
Dito na kami umalis sa malaking bato at naglaro na kami ng bahay-bahayan kasama si CJ.
Ngayon ko lang narealize na nasa langit na pala ako, nasa paraisong tahimik at mapayapa.
Nakamove-on na ako at nawala ang sakit na nararamdaman ko mula kay Katana. Sana masaya siya roon.
This time, I put down my pen on my book and give them to her. Sana mahal parin niya ako.
And Finally from twenty years service as a Human being...
I'm Coming Home...
-THE END-
- Writer
