KAPALIT NI TATAY (Completed)

Kabanata 23

"Nandito na kami Nay... At muli ay may pasalubong akong paborito mo!" Pagmamalaki pa ng binata, sa sandaling nagkadaupan sila matapos ngang sabik na bumaba sa bangkang pangisda si Anton.

At mabilis nga niyang iniangat ang isang kamay niya na hawak na sisidlan ng mga hipong swahe at mga alimasag. At sabik na ipinagmalaki sa Ina. Na para lang dati. Na tila ba isang bata na sabik na ipinagmamalaki ang isang surpresa sa kanyang Nanay.

Subalit sa mas naiibang paraan. Dahil ngayon ay hindi naman na isang Nanay lang turing niya dito kundi isang babae na magiging maybahay niya sa hinaharap...

"Whoaaa! Salamat Anak, alam na alam na alam mo talaga ang paborito ko." Kinikilig pa na sabi niya sa Anak.

Na kung hindi lang niya inaalala ang tsismis at siguro nga ay niyakap na niya ito ng mahigpit.

"Mamaya pag-uwi natin ay ipapagpitas din kita ng sampaloc Nay, para ako mismo ang magsisigang niyan para sa iyo." Pagmamalaki pa niya sa Ina.

Mabilis namang umiling sa kanya si Tesa at matamis ding ngumiti sa Panganay na Anak.

"Siguro ay ako na lamang ang magluluto nito Anak, masyado ka ng napagod mula sa pamamalakaya sa laot. Kaya naman nais kong pagsilbihan naman kita diba? Isa pa ay nais ko ding gumawa ng rebusadong hipon, dahil ito din naman ang paborito ni Liam. Tiyak na matutuwa siya." Sabik na pahayag pa niya sa Anak.

Napakibit balikat naman ang binata.

"Kung ganon ay ito ang gawin natin Nay, malay mo naman kapag nakain niya ang paborito niyang rebusadong hipon ay lalo namang tumaas ang marka sa eskuwalahsng pinapasukan niya." Masiglang komento pa niya.

Napatawa naman si Tesa,

"Teka ganon ba yon huh? Parang hindi naman yata." Natatawang komento pa ni Tesa sa Binatang Anak.

Napahinga nalang ng malalim si Anton at inakbayan ang Ina. Na kung dati ay walang kahit anong malisya, subalit ngayon ay hindi na ganito. Dahil hindi naman maikakaila sa bawat sulyap niya sa magandang byudang Ina ang labis labis na pananabik na mayapos ito.

Bagay na hinayaan naman ni Tesa, at saglit na mawalan ng pakialam sa mundo.

"Malay mo naman, diba Nay? Pero syempre, mataas man ang marka niya o hindi ay titiyakin ko namang gagawin ko ang lahat upang makatapos sila ng pag-aaral ni Tintin. At syempre, nitong napaka ganda kong bunso diba." Magiliw na sabi pa niya Ina.

At ngayon nga ay naglalakad na sila pauwi sa bahay, at hindi na din naman alintana ni Tesa kung nakaakbay ba sa kanya ang Anak.

Dahil halos sila na din naman. Na kulang nalang naman talaga ay isang pagtatapat lang na handa namang tugunin ng magandang ginang. Ang ganap na maging kabiyak ito, habang maging maybahay naman siya ng Binata.

"At syempre dahil din naman sa iyo Anton, upang matupad ang pinakamimithi niyang buhay sa lungsod ng Maynila." Sabi pa ni Tesa.

"Siya nga naman, pero maganda ba talaga sa Maynila Nay? Bakit halos lahat nalang sila ay tila paraiso ang tingin nila sa lugar na yon?" Tanong pa nito sa Ina.

Bahagya namang napangiti si Tesa sa Panganay na Anak. At saglit ding alalahanin ang buhay niya sa Maynila kung saan siya lumaki. Ang lugar din namang minsan niyang tinalikuran sa ngalan ng pag-ibig.

"Mabilis ang buhay sa Maynila Anak. Lahat din naman ng karangyaan sa buhay ay mararanasan mo don. Ang nagliliwanag na lugar kahit gabi. Ang mga maiingay na sasakyan na paroon at parito. At higit sa lahat ay ang mga nagtataasang gusali na marahil nga doon mo lamang makikita." Paglalahad pa ni Tesa.

Sandali namang napatango si Anton.

"Subalit sa kabila nito ay mas pinili mo ang madilim na lugar na ito? Ang mamuhay na dukha na gaya din naman ng ating mga kaba barrio." Sabi pa ni Anton.

Napakibit balikat naman si Tesa sa tinuran ng Anak.

"Subalit dito mo mararamdaman ang tunay na katiwasayan ng buhay Anak. Simple at payak lang. malayo sa ingay at gulo. At higit sa lahat ay tila kay daling sumaya sa lugar na ito. Na hindi kagaya sa syudad, na kung mahina ka ay mapapag-iwanan ka. At hindi mo nararamdaman na alipin kana pala ng mga nakakaangat sa buhay. Samantalang dito at kaya nating mamuhay lang ng pantay pantay, at makalasap lang ng kaunting kita at masaya na." Patuloy pa ni Tesa.

"Paano kung isama ka ni Liam sa Lungsod? Hindi mo ba hahangaring balikan ang dati mong buhay Nay?" Muli namang pagtatanong ng binata.

Sandaling namang napabugtong hininga si Tesa, bago naman matamis na ngumiti sa Panganay niyang Anak.

"Hindi Anton, dahil sasamahan kita dito. At sabay nating pauunlarin ang ating buhay bilang isang ganap na Pamilya." Makahulugang saad pa ni Tesa sa Anak.

Sandali namang hindi nakakibo si Anton.

Subalit ang puso niya ang punong puno ng labis na kasiyahan at kagalakan mula sa narinig sa Ina. Na kulang nalang at tumalin siya sa tuwa.

"Masaya akong marinig ito mula sa iyong bibig Nay. Kaya naman dahil din dito ay mas magsisikap pa ako. Para naman sa ating magandang kinabukasan." Sabi pa Anton, habang napapatitig sa magandang mukha ng kanyang Ina.

"Tama Anak, at sa bawat pagsisikap mo ay titiyakin ko din namang palagi akong nasa likod mo at nakasuporta." Tugon pa ni Tesa sa Anak.

"Salamat Nay, alam mo bang halos dalin ako sa langit sa labis na galak dahil sa mga salitang binibigkas mo. At sana ay magawa nga natin ito Nay."

"Oo Anton, magagawa natin ito ng magkasama."

Lumapad ang ngiti ni Anton ay kasabay nga nito ang pagyakap niya sa malambot at maliit ng baywang ni Tesa. At bahagya pa nga niya itong kinabig palapit sa kanya.

Dahil simple lang.

Dahil gustong gusto ng isip niya kung paano ba siya kainggitan ng mga kalalakihan sa barrio nila na may lihim na pagtatangi at matinding pagnanasa sa kanyang Ina. Dahil ngayon ay tila malaya din niyang nasasabi sa mga ito, na kanya lamang si Tesa. At walang kahit sinong maaring makakuha ng puso at katawan nito kundi siya lang.

"Ngayon Anton, may nais kana bang sabihin sa akin? Handa akong makinig kahit ano pa ito. At hindi ba mas mabuti ito ngayong kasama natin ang ating bunso na siya din namang saksi sa iyong mga sasabihin?" Nakikiramdam pang tanong ng magandang ginang sa binatang Anak.

Isang pagtatapat na sana ay tutuldok na sa lahat.

Isang pagtatapat na tuluyan ng magpapabago sana sa relasyon nila ngayon bilang mag-ina. At nasasabik para dito si Tesa.

Subalit...

"Sa araw ng Linggo ay nais kitang isama sa kabayanan Nay. Gusto ko sanang kumain tayo doon sa nadadanan nating kainan kapag naghahatid tayo ng pinatuyong isda. Subalit sa Linggo ay gusto kong maging espesyal ito. Magbihis ka ng maayos at ako din naman. At tutal ay malapit na din ang pasko ay nais din naman kitang ipamili ng mga damit, pati na din ang mga kapatid ko at gamit din naman sa bahay."

Bagaman may kung anong sigla ang agad na nadama ng magandang ginang sa sinabi ng Anak. Subalit may mas malalim pa dito na gusto niyang marinig mula sa binata.

Ang direktang pagtatapat nito upang maging ganap na ang kanilang relasyong dalawa. Na malaya na silang gawin ang lahat sa ngalan ng pag-ibig.

Na bagamat sa kaibuturan ng puso niya ay alam naman niyang bawal. Subalit nais niyang samantalahin ang isang lihim, upang malayang makasama sa isang kama ang Panganay niyang Anak na si Anton.