Kabanata 25
1271 Words
May kung anong dulot na sarap ito kay Liam. Halos mapaurong pa nga ang puwitan ni Tesa noong unang dumantay ang balikat niya sa mismong gitna ng mga hita niya.
"Umusad ka ng kaunti Anak, kailangan kasing matutunan mo yan." Mahinang bulong pa ni Tesa sa kanya.
Hindi naman natinag si Liam at bagkus nga ay ay mas dinama pa nito ang lambot ng p*ke ni Tesa. Dahil sa halip na umusad siya palayo ay iniangat niya ang kanyang siko at ito ang mapangahas nityang idinikit sa napakalambot at maambok na kandungan ng Ina.
Halos lumalim ang paghinga nilang mag-ina.
Sandali ding hindi nila naibuka ang kanilang mga bibig, at tanging malalakas na paghinga nila ang namutawi sa napakatahimik na paligid.
Wala ni isa kanila ang ang gustong umiwas sa sitwasyon. Bagkus pa nga ay tila sandali nilang hinayaan ang kanilang sarili sa ganito.
Hanggang sa tuluyang maramdaman nga ng Ina ang marahang paggalaw nga siko ng Anak sa kandungan niya. At maramdaman din ang mas pagdiin nito sa bahagi niya.
"Ganito lang muna tayo Nay, turuan mo ako hanggang sa matutunan ko..." nangangatal na boses na pahayag ni Liam.
"M-madali lang n-naman d-diba A-anak? B-basta isalansan mo lang siya bago mo sunugin ang plastic upang maisara siya." Sabi pa ni Tesa sa pangalawang Anak.
Na bagamat tinatangka naman niyang umurong, subalit tila dumikit na ang siko ng Anak sa ibabaw ng p*ke niya. Na haba ngang inilalayo niya ito na tila lalo lang dumidiian ito sa kanya.
"G-Ganito ba N-Nay?" Hinahabol ang paghingang tanong niya.
"Oo Liam, ganyan nga. Diba madali lang namang gawin?" Tugon pa niya, kasabay ng malakas ng pagkabog ng kanyang dibdib.
May kung ano kasi sa bahagi niya na tila ba gusto nito, sa kabila ng pag-ayaw ng isip niya. Sa katunayan ay halos mamasa na ang loob niya sa simpleng pagdiin pa lang sa kanya ng siko ng Anak.
Na tila ba lahat ng pagtitimpi niya ay kay daling napalabas ni Liam. Na kay daling rumupok ng matibay na determinasyon niya sa tuwing gumaganito sa kaniya ang binatilyong Anak.
"Tama Nay, madali lang siyang matutunan. At ang bagay na dati ay akala kong mahirap ay madali lang naman pala talaga, ang mahalaga kung sinubuakn ko." Sabi pa niya sa Ina.
"Oo Liam, madali lang naman, subalit alam natin na hindi lahat ng madali ay malaya din naman nating magagawa." Makahulugang sabi pa ni Tesa.
"Na gaya ba ng hawak ko na tuyong isda Nay? Na kay dali lang naman pala niyang ipasok sa sisidlan niya." Tugon pa ni Liam.
"Subalit sa sandaling magawa mo na ang masunog ng kandila yung dulo niya ay tila kay hirap na diba? Na kailangan mo ng sirain ang sisidlan niya upang makuha mo siya ulit." Makahulugang sabi pa ng Ina sa binatilyong Anak.
Na bagamat hinayaan lang niyang damahin ng siko nito ang pinakaiingatan niya. Ay hindi pa din namang maitatanggi na isang uri na ito ng isang kasalanan.
Kasalanan na bilang Ina ay siya ang dapat managot sa kahihinatnan nito, kaya naman siya ang dapat maging matatag....
Na para naman kay Liam ay kasalanan nga ba ang matukso siya sa sarili niyang Ina? Isang uri ng pakiramdam na hindi naman talaga niya dapat maramdaman subalit bakit nga ba libog na libog siya sa Nanay niya. Mula sa maganda nitong mukha, hanggang sa mayayaman nitong dede at lalo naman na sa malambot at matambok na p*ke nito na ngayon ay malaya niyang nadadama ng kanyang siko. At asamin din naman na paano pa kaya kung ang mismong palad na niya ang nakadantay dito at nilalasap ang totoong hugis nito.
***
"Nasa labas na yata ang Kuya mo Liam, umayos kana... Baka kasi madatnan niya tayong ganito..." Babala pa ni Tesa sa Anak, ng mapansin niya ang mahihinang yabag nito mula sa labas ng kanilang bahay.
Dahil tama naman si Tesa, dahil maya maya nga lang ay narinig na nila ang marahang pagbukas ng pinto, at sumalubong sa kanila ang nakangiting si Anton.
"Dito na po ako Nay!" Masiglang pahayag pa ni Anton, bago naman tuluyang pumasok ng bahay.
Na labag man sa loob ni Liam at kusa na din niyang ibinaba ang siko niya. Habang si Tesa naman ay tuluyan na din tumayo mula sa pagkakadukwang at lumakad papunta sa binatang Anak, na tila ba walang nangyari.
Kailangan niyang gawin ito upang hindi makahala si Anton. Na bagamat aaminin niyang sandali siyang nadala ng sitwasyon ay nagpasalamat na din siya sa pagdating ng binatang panganay, upang makaiwas din siya sa tiyak na kasalanan na hindi niya alam kung kaya paba niyang mapigilan, gayong tila nagugustuhan na din ito ng kanyang katawan at isip.
"T-Tama lang ang dating mo Anak, naiayos na din namin ng kapatid mo ang mga pinatuyong isda. Gusto mo bang magluto na ako? Nagugutom kana ba Anton?" Kinakabahang tanong pa ni Tesa sa binatang Anak, habang patuloy pa din naman siyang nakikiramdam kung nakahalata ba ito.
"Oo Nay, magluto kana din pala dahil mas maaga kaming papalaot mamaya, dahil tamang tama ang panahon ngayon pati na din naman ang alangaang na sukat ng tubig sa dagat . Napakagandang pagkakataon nito upang makapanghuli kami ng narming isda." Masiglang pahayag pa ng binata sa Ina.
Bahagya namang nakaramdam ng pagkadismaya si Tesa sa sinabi ng Panganay na Anak na si Anton. Na agad namang napansin ng Binatang Anak at inakbayan pa nga niya ito.
Bagay na bahagya pa ngang nagpaigtad sa magandang Ina, marahil ay dahil alam na alam niyang nandon lang si Liam at nakamasid sa kanila.
Subalit sa kabila nito ay hinayaan lang ni Tesa si Anton akbayan siya at bahagya pa nga siyang napahilig dito. Dahil ito naman talaga ang nararapat, lalo pa nga at nakalaan naman na sila sa isa't-isa.
Ang bagay na hindi naman na maitantanggi pa, kahit ni Liam.
"Subalit kailangan ba talagang ganito maaga? Samantalang dati naman ay hating gabi pa din kayo umaalis kahit na ganitong alangaang ang tubig sa dagat." Malungkot na tanong pa ni Tesa.
Bahagya namang ngumiti si Anton sa mangandang Ina, at mas niyakap pa nga niya ito. At marahil mas gusto pa nga niyang ipakita kay Liam na sa kanya na si Tesa. At wala na makakaagaw pa dito para sa kanya. Na bagamat hindi pa naman pormal ang relasyon nilang dalawa ay maari naman na ang ganito.
At dahil dito, bahagha pa ngang napahinga ng malalim ang Ina, ng mapansin din si Liam na bahagyang napayuko at tila ayaw silang tingnan sa ganitong sitwasyon.
"Oo Nay, dahil ako ang humiling nito kay Mang Romy at mga kasama namin. Na subukan naming mas maaga, nang sa gayon ay maging mas marami laming maging huli." Masiglang pahayag pa ng binata.
Napakibit balikat nalang si Tesa sa tinuran ng Binatang Anak. Alam naman niya kung bakit nga ba ito kailangang gawin ng Binatang Anak. At ito ay dahil sa nalalapit na ding kapaskuhan.
Na ipinangako din naman niya sa kanila na nais niya ng mas masaganang pasko para sa kanilang buong pamilya. Dahil ang nakaraang pasko nila ay nabalot ng lungkot sa pagkawala ng kanilang Ama, kaya naman ito ang pangarap ni Anton para sa kanila sa ngayon.
"Sige kung ganon ay maghahanda na ako ng pagkain natin Anton." Tugon pa niya, bago naman siya tuluyang bumaling kay Liam.
"At ikaw naman Liam, narinig mo na aaalis ng maaga ang Kuya mo. Kaya mag igib ka na muna ng tubig habang maaga pa." Utos pa nito sa pangalawang Anak.
Na agad din namang masiglang tinugon ni Liam. Dahil para sa kanya ay magandang balita ito. Dahil muli ay masosolo niya ang kanilang magandang Nanay na si Tesa.
- Writer
