Bu bölüm günde en az on kere "Allah koronavirüsün belasını versin." diyen herkese gelsin.
×
Sınıftan çıkar çıkmaz ayaklarım beni konferans salonuna götürmüştü. Canım sıkkın olduğunda her zaman yaptığım gibi şarkı söylemeye gelmiştim. Dersimizin beden olması da işimi kolaylaştırıyordu.
Kızlar sınıfta oturmayı teklif etse de kabul etmemiştim ve şimdi de elimde gitarla söyleyeceğim şarkıyı düşünüyordum.
Aslında düşünmeye fazla gerek yoktu. Zaten neyi söyleyeceğimi biliyordum.
Elimdeki gitarın tellerinden çıkardığım ritme bu sefer ezbere bildiğim şarkıyla eşlik ettim.
Değişiyor yıllar, aynı acılar hani bu sondu?
Bir ağartacaktık saçları, kimse yok mu?
Baharı severdim, geldi bak nerdesin?
Bitti mi oyun? Bitti mi oyun?
Sen söyleme ben anlarım, ah bakışları hayatımın nakaratı.
Ah avazı
