“พี่ไทน์เสื้อแห้งแล้วค่ะ”
“อ่อ ขอบคุณนะ” ผมรับเสื้อจากทรายมาสวม พอดีทรายฝากให้ซื้อของกินขึ้นชื่อของที่นั่นมาให้ห้องเธอเป็นทางผ่านผมเลยแวะเอามาให้เพราะจะกลับบ้านแล้วจะนอนพักยาว ๆ สักสองสามวันแต่พอมาถึงน้องเขาก็ชวนเข้ามานั่งดื่มอะไรนิดหน่อยผมก็เลยขอกาแฟเพราะเพลียกลัวขับรถไม่ไหวเหมือนกันแต่ผมดันเสือกใจลอยอย่างกับพระเอกละครกาแฟเลยหกรดเสื้อเลอะเทอะไปหมดจนถึงเนื้อตัวข้างในสุดท้ายเลยเป็นอย่างที่เห็น ขออาบน้ำส่วนทรายก็เอาเสื้อไปขยี้น้ำแล้วเป่าให้
“แล้วนี่จะกลับเลยใช่ไหมคะ”
อืม เดี๋ยวพี่กลับเลย”
“แต่พี่ไทน์ดูเพลีย ๆ นะ งีบก่อนได้นะคะ”
“นี่จะหลอกล่อทำอะไรพี่รึเปล่า?” ผมแกล้งเธอเล่น อารมณ์ในใจไม่อยากเล่นอะไรหรอกแต่ไม่ดึงตัวเองออกมาสักทีก็เดินหน้าต่อไม่ได้สิวะ
ผมเป็นใคร? คนอย่างผมไม่ยอมเสียใจเพราะเรื่องผู้หญิงแค่คนเดียวนานหรอก
“ฮ่า ๆ ๆ จะทำอะไรล่ะคะทรายแค่เป็นห่วง ถ้าอยากงีบจะได้ให้งีบแล้วเดี๋
