LUCIA MONDRAGON
Wala kaming kibuan ni kate habang nasa helicopter kami.Kabaliktaran noong papunta palang kami sa islang ito,Naghalong kaba at excitement nuon dahil hindi ko naman talaga alam ang mangyayari sa akin sa islang yon."Bukod pa sa takot na hindi ako nag paalam sa pamilya ko, Dumiretso pa ako dito."
Dinagdagan kolang talaga ang kasalan ko sa pamilya ko.Lagi pa namang sinasabi ni Dad nuon na pamilya muna bago ang iba."Pero anong ginawa ko?Kahit anong sisi ko,Wala na, Nangyari na eh."Ang isipin ko nalang ngayon kong paano ako magpaliwanag sa pamilya ko lalong lalo na sa magulang ko."
Hmm,"May headset kami para makapag usap kaya rinig ko ang pag tikhim ni kate."Kaya nagising ako sa aking pag iisip at nilingon siya."Pero pag tingin ko,Nakita ko ang mata niyang pinapatingin ako sa Kaharap ko."Agad ko naman sinunod ang sinabi niya at napanganga ako sa gulat dahil hindi lang pala kami ang sakay sa helicopter na ito."
K-kuya..
Walang kibo nakatingin lang sa akin si kuya J.E.Binawi ko agad ang aking tingin at natuon naman kay kuya Jaxton.Sa lahat ng kuya ko si kuya Jaxton ang malupit,Ibabalik kona sana ang tingin ko sa bintaa ng nakita ko ang katabi niyang si kuya Jyler."Sa lahat ng kuya ko si kuya Jyler ang pinaka malapit sa akin, Pero- ngayon hindi ko na alam dahil blanko lang ang tingin niya ngayon."
Napayuko nalang ako ng hindi na nakayanan ang mapanuri nilang tingin.Naintindihan ko naman sila.Sino ba namang hindi magagalit?Inuna mupa yong lakwatsya kaysa umuwi sa pamilya mo?Hindi ko talaga maintindihan kong bakit ako sumama ako kay kate? Hindi ko naman din siya mahindian eh."Simula pa nuon hindi na talaga kami mapaghiwalay."
Sabi nga nila daig pa raw namin ang magkapatid dahil kong nasaan ako nandun siya,Kong nasaan naman siya nandun din ako?Hila hila niya ako,Hindi ko siya maiwan kong ako naman ang aalis, Gaya ng napagdesisyunan kong lumayo,Agad siyang sumama kahit hindi ko naman siya pinasama.Okay na rin naman yon dahil alam ko sa sarili ko hindi ko kakayanin kong wala siya."
Daig ko pang nasa korte ngayon.Nililitis na ng mga hukuman."Inhale exhale,Kaya ko to,Masasagot ko lahat ng tanong nila."Diba Lucia?Ako nalang mag isa wala na si kate,Pagkalapag ng helicopter namin nandun narin ang pamilya niya nag aantay."Beshhhhh!Yon ang huling sigaw niya,Bakit naman kasi napakatigas ng ulo namin.."God...Help me."
LUCIA MONDRAGON!!!
Napahawak ako sa aking puso dahil sa tindi ng gulat ko,Biglang sumigaw kasi si mom.. Nakapikit kasi ako ..nag iisip ako ng malalim, Syempre pinakalma ko na rin ang t***k ng puso ko dahil kanina pa gustong lumabas sa katawan ko sa sobrang kaba ko,Feel ko talaga lalabas na siya.."
Ano- Tatahimik ka nalang jan!Ha!
Mom-
Wag mo akong ma mom- mom jan!
Explanation!
Yan ang kailangan namin mula sayo Lucia!Pinagkatiwalaan ka namin na bumukod,Mamuhay na mag isa.Malayo sa amin.Malayo sa stress, Dahil yon naman talaga ang tingin mo sa amin diba?Na s-stress kana dahil sa sobrang higpit namin sayo,Lalo na ang mga kuya mo na laging nakasunod sa sayo."
Mom-hindi.. I sobbed."Hindi kona napigilan,Alam ko sumusobra na ako,Pero hindi naman ang kahigpitan nila kong bakit ako nagpakalayo at namuhay mag isa."Hindi ko rin pweding sabihin na lalaki ang dahilan,Dahil wala naman silang alam,Maliban lang sa mga kuya ko..
Alam kong may idea na sila pero wala silang sinabi sa magulang namin,Siguro naisip nila mas maganda narin malayo ako kay luke."Kaya nahimik sila."I do know,Kong yon ba talaga ang dahilan."Hula kolang naman o may iba pang dahilan, Kong ano man yon Nagpapasalamat ako dahil nakiayon sila nuon."
Eh ano!?Tanong ulit ni mommy, Napatingin ako kay dad na walang kibo kanina pa,Sa di kalayuan nandun rin si ninong ryan.Si mameta,Papeto ang mga kapatid kong lalaki pati mga pinsan ko nandito rin..Mga anak ni tito Jacob."
I'm sorry.. Hindi ko po intention na hindi dumiretso dito,Nahil-Hindi ko na natapos ang sasabihin ko ng biglang nagsalita si dad."
From now on,Wala ng Kate kaye Saragossa na aapak pa sa bahay na ito-Honey..Awat ni mommy!
Napailing iling ako hindi pwedi,Hindi..Dad..No..Halos walang lumabas sa bibig ko dahil naunahan ako ng pag iyak ko,No..I can't.Panay lang iling ko, Hindi...
At hindi kana babalik sa paris!
Daddy..Napahagolgol nalang ako ng basta nalang umalis si dad at hindi na ako pinakinggan."Yan ang nakakatkot kay dad,Bilang lang ang salita niya pero makapangyarihan,Walang pweding sumuway,Kahit si mom."
Wala na akong magagawa pa sa desisyon ng daddy mo Lucia, Dahil kahit nuon paman lahat ng gusto mo binigay naman namin,Isa lang ang sinabi niya nuon pag nagkamali ka at sumusobra na siya na mismo ang puputol sa sungay mo at walang sino man ang mangingialam duon."Dahil sa lahat ng panahon ako, Ako lahat ang nag dedesisyon pag dating sayo."
Dahil ang iisa kang babae..Dapat lang na galing sa akin lahat ng desisyon lalo na't alam kong pag dating sa kinabukasan mo."Binigo mo ko, Pakiramdam ko ngayon wala akong kwentang ina."
Mom/Mom/No!
Sabay sabay na awat namin ni kuya."
Simula ngayon si daddy na lahat mag dedesisyon pag dating sayo.Dahil wala eh.. I'm useless mom-Mommm!
Mom!
Ohhh..God!
MISSAMLA/M.A