Chapter 21

2441 Words

Alam ni Robin na napakaiyakin niyang tao pero hindi niya talaga ugaling umiyak nang matagal sa harap ng iba. Madalas, nagtatago siya. Nahihiya kasi siyang ipakita ang pagiging vulnerable niya. Pero nang sandaling iyon, hindi maubos-ubos ang luha niya. Hindi na nga siya halos makahinga. Pinaypayan pa tuloy siya ni Aldous at pinilit na uminom ng tubig. But Aldous didn't ask him to stop crying. He was just silently giving him comfort. Pinahilig pa nga nito ang ulo niya sa dibdib nito. Then, he kissed the crown of his head. Siguro, lampas sampung minuto rin ang lumipas bago tuluyang tumigil ang pagtulo ng luha niya. He felt tired and sleepy. "Mabuti pa siguro, magpahinga ka muna, Robin," sabi ni Aldous matapos niyang humikab. "Puyat ka, di ga? You should rest." Tumayo siya. "Huwag mo na a

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD