Chapter 19
1049 Words
MARSHALL POV
"GO TO HELL, MOTHERFÚCKERS !!" malakas siyang napamura kasabay ng sunod-sunod na pagpakawala niya ng putok ng baril sa mga taong naka-full gear at armado.
He dove behind a overturned wooden dining table just as a hail of bullets ripped through the drywall right where his head had been a millisecond ago.
He squeezed the trigger of his pistol, peaking over the splintering wood.
Tama ang hinala niya. Malalaman at malalaman ni Mr. Rugger ang kinaroroonan nila ni Zhera.
Walang mintis ang kada balang binibitawan niya.
Isa-isang bumabagsak ang target niya hanggang sa maglabas ang mga ito ng armalite.
RAT-TAT-TAT-TAT!
The heavy automatic gunfire shredded the safehouse to pieces, tearing the sofa apart and sending a cloud of white feathers and debris floating into the air.
He rolled across the floor to dodge the incoming barrage, scrambling to get behind a thick concrete pillar.
He popped out from his new cover, fired two quick shots that dropped another tactical operative, and felt the slide of his weapon lock back.
"f**k! Mukhang galit na galit talaga kayo ha–!"
Natatawang bigkas niya habang pinupunasan ang dumadaloy na dugo sa gilid ng kanyang noo dahil sa tumalsik na splinter.
Napatingin siya sa basyo ng baril niya habang mabilis na nag-e-eject ng empty mag. Kaunti na lang ang natitirang bala sa bulsa niya.
He quickly slammed his last remaining magazine into the magwell and racked the slide back into battery. Kailangan na rin niyang sumunod kay Zhera, sana lang nakita na nito ang ferry boat na sinasabi niya.
Hearing the heavy combat boots thumping against the broken floorboards as the enemy advanced closer, he took a deep breath.
He grabbed a smoke grenade from his tactical vest, pulled the pin with his teeth, and tossed it into the hallway to blind his attackers before making his final run for the back exit.
Sumabog ang makapal na usok mula sa grenade, at ginamit niya ang pagkakataong iyon para tumakbo palabas ng likod ng safehouse.
He broke into the dense jungle, ang kanyang mga binti ay mabilis na humahakbang sa masukal at madilim na kagubatan habang naririnig ang galit na sigawan ng mga tauhan ni Mr. Rugger sa likod niya.
"Habol! Huwag ninyong hayaang makalayo!" sigaw ng isa sa mga humahabol sa wikang Italyano.
RAT-TAT-TAT-TAT!
Muling umalingawngaw ang tunog ng armalite. Ang mga bala ay nagliliparan sa paligid niya, pumupunit sa mga dahon at sumisira sa mga sanga ng puno.
He ducked his head, blindly diving forward to avoid a spray of bullets na bumasag sa isang malapit na puno ng niyog. Gumulong siya sa maputik na lupa, bago mabilis na tumayo para magpatuloy sa pagtakbo.
His lungs burned, at ang sugat sa kanyang noo ay patuloy na nagpapadaloy ng dugo sa gilid ng kanyang mukha, pero wala siyang pakialam. He needed to reach Zhera.
"Tang ina, hindi man lang nauubusan ng bala ang mga 'to!" bulong niya, habang lumulukso sa ibabaw ng isang malaking ugat ng puno.
Biglang may sumulpot na dalawang armadong lalaki mula sa kanyang gilid, sinusubukan siyang i-flank. Without breaking his stride, he raised his pistol and fired three quick shots.
Dalawang tama sa dibdib ang nagpabagsak sa unang lalaki, habang ang pangatlong bala ay tumama sa balikat ng isa pa, dahilan upang mabitawan nito ang hawak na armas.
Ngunit bago pa siya tuluyang makalayo, isang mabigat na sipa mula sa isa pang kalaban ang tumama sa kanyang tadyang.
He gasped, crashing heavily into the brush. Ang kanyang baril ay tumalsik ilang dipa ang layo sa kanya.The tactical operative grinned, raising his rifle to finish him off.
He didn't hesitate. Ginamit niya ang natitirang lakas niya para sipain ang tuhod ng lalaki, narinig ang malakas na crack bago ito napaluhod sa sakit.
He quickly grabbed a sharp, broken branch sa tabi niya at buong pwersang isinaksak ito sa leeg ng kalaban. Ang lalaki ay bumagsak, habang siya naman ay pilit na bumangon at kinuha ang kanyang pistol.
He could see the clearing ahead through the thick trees. Ang dalampasigan ay malapit na, at doon naghihintay ang ferry boat. He just needed to make one last sprint.
He burst through the final layer of thick foliage, his boots hitting the wet sand of the shore.
Sunlight blinded him for a split second, but his eyes instantly locked onto the clearing ahead.The ferry boat was there, engines humming and ready to go.
Standing on the deck was Zhera. She was looking frantically toward the tree line, holding a weapon, her face tight with worry.
The moment her eyes met his battered and bloodied frame, an expression of pure, unadulterated relief washed over her face.
She stepped closer to the railing, raising her hand to wave at him urgently, signaling him to hurry.
"Marshall! Dito! Bilis!" sigaw nito, her voice cutting through the distant sound of the jungle gunfire.
He felt a sudden surge of strength. Ang makita itong ligtas at naghihintay ay nagpawi sa lahat ng sakit sa kanyang tadyang at sa matinding pagod ng kanyang katawan. Mapakla siyang napangiti.
They were going to make it. Naka-survive sila.
He broke into a final, desperate sprint across the open beach, reaching out his hand patungo sa ferry boat habang papalapit siya sa tubig.
Just a few more meters. Ilang segundo na lang, at maiyayakap na niya muli ito sa kanyang mga bisig, leaving this hell behind.
But he never made it to the ferry boat.
BOOM!
A deafening, earth-shattering explosion suddenly ripped through the center of the ferry boat.
The concussive force blew him backward, sending him crashing hard into the shallow surf.
The blinding orange fireball climbed high into the sky, instantly swallowing the deck, the railing, and everything on it. The violent shockwave rained down burning debris, metal shards, and thick black smoke all over the water.
He coughed violently, pinipilit na iangat ang kanyang itaas na katawan mula sa tubig habang ang kanyang mga tainga ay tila nabingi dahil sa malakas na pagsabog na iyon.
He blinked through the stinging smoke, lumalabo ang kanyang paningin habang nakatitig sa pwesto kung saan nandoon ang ferry boat kanina. It was entirely engulfed in roaring flames, at mabilis na lumulubog sa ilalim ng dagat.
"Zhera..." Marshall choked out, ang kanyang boses ay naging isang basag at hollow na bulong.
"ZHERA!!!"
- Writer
