Chapter 22

2276 Words

KALUSKOS ang nagpagising sa akin at agad naman akong napabalikwas ng bangon. Tumambad sa akin ang puting kapaligiran na ang hula ko ay kwarto sa ospital. Ang huli kong natatandaan ay pasakay na ako ng sasakyan. Gumala ang aking mata sa paligid at nakita si Daddy, Mommy, Grae at Sweren. They are all staring at me as if a big miracle in front of them.  “How’s you?” Tanong ni Grae at umupo sa tabi ng kama. Hinaplos niya ang pisngi ko dahilan para umiwas ako ng tingin sa kaniya.  Pero imbes na sagutin siya ay nanatili akong tahimik. Why do he have to ask? “You seems fine. You’re just over fatigue and you need to rest.” Masuyong ani ni Grae sa akin.  Hindi parin ako umiimik dahil gusto kong maramdaman nilang ayoko ng presensiya nila. I’m tired obeying them. They’re maybe my parents but I ca

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD