(4p)ช่วยลูกน้องผัวระบายความเครียด
เสียงฝนกระหน่ำกระทบกระจกหน้าต่าง ก้องสะท้อนในห้องรับรองกว้างใหญ่ที่ถูกปิดล็อกไว้แน่นสนิท รินนั่งไขว่ห้างอยู่กลางห้อง แสงไฟสลัวสะท้อนเนื้อผิวขาวนวลใต้ชุดเดรสผ่าข้างที่เผยเรียวขาเกินพอดี
“คุณริน...แน่ใจเหรอครับ ว่าอยากให้พวกผมอยู่ต่อ”
แทนพูดเรียบ ๆ แต่แววตาเขาไม่เคยซื่อ
เธอปรายตาเฉียงมอง ก่อนจะปลดกระดุมเม็ดบนสุดลงอย่างเชื่องช้า นิ้วเรียวลากผ่านผิวเนินอกที่ค่อย ๆ เผยออกมา
“อย่าแค่ยืนดู ถ้าอยากระบาย…ก็เข้ามาสิ”
เวย์หัวเราะพรืด เสียงต่ำกระเส่าราวกับสัตว์นักล่าที่ได้กลิ่นเลือด “พูดเองนะคุณนาย...”
เขาเดินเข้ามาเป็นคนแรก คว้าเอวรินดึงเข้าหาตัว แผ่นหลังของเธอแนบกับอกกว้างกล้ามแน่น เสียงลมหายใจกรุ่นร้อนเป่ารดต้นคอ ตามด้วยปลายลิ้นสากที่ลากต่ำลงจนถึงลาดไหล่
“อื้ม...อื้อ...เวย์...” เสียงครางจากริมฝีปากรินเบาหวิว ร่างเธอสั่นเล็กน้อยเมื่ออีกสองคนขยับเข้ามาประชิด
