Chapter 96
Nakakaurat mabuhay sa isang mundong tila ba ginawa na lang bilang isang taguan ng mga taong sakim sa pera, sakim sa luho, magnanakaw ng hindi mo naman pag mamay ari at ng iba pang sindikita kung susumahin mo. Nakakaurat mabuhay sa ganitong klase ng mundo, nagkalat ang masasamang loob at kabi kabila ang mga krimeng nagaganap sa kung saan, isama mo pa yung kabi kabilang patayan at nakawan sa mga pampubliko o pribadong establishmento pa yan. Minsan nga ay naiisip ko na lang, paano na lang kaya ang mundo kung walang mabubuting nakatira dito? Kasi, pakiramdam ko.. hindi naman patas ang mundo. I mean, masasabi kong hindi patas ang mundo sa lahat ng bagay. Mas maraming masasama ang loob at naglalakas ng loob na manakot, manakit at manloko ng kapwa nilang tao na gaya nila ay humahanap lang ng
- Writer
