Anak ako eh, at ang role ng isang anak ay paglapitin at pagtibayin ang relasyon ng kanyang mga magulang.
Umabot sa puntong muntik na silang magkahiwalay nang dahil lang sa isang tao. At ang tao na iyon ay naging parte ng kabataan at ng buhay ko. Ang tao na iyon ang nagbibigay ng lahat ng material things na kung anong gustuhin ko. Siya ang nagpupuno ng lahat.
Spoiled ako sa marami at mamahaling bagay nang dahil sa kanya. Pero ni minsan ay hindi ko hiniling na sa kanya manggaling ang lahat ng iyon. Nakakatawa lang na isipin na tila ba isang nanay siya kung umasta sa harap ko. Oo, Ninang ko siya. Pero sana naman, naisip niyang lumugar sa kinatatayuan niya di ba? Sana man lang naisip niya na pwedeng magselos si Mama sa ginagawa niya.
At hindi ko naisip na ang mga bagay na iyon ang para bang
