สเปค

784 Words
บทที่14 สเปค โรงอาหาร ธันยวีร์กำลังนั่งทานข้าวที่โรงอาหารใหญ่ของมหาลัยเพื่อรอเพื่อนๆของเขา ไม่นานนักเสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยก็ดังเข้ามาเรื่อยๆ “เอม” เสียงของอาจารย์ปัณยตาพูดขึ้นมาก่อนที่จะวางกระเป๋าไว้ฝั่งตรงข้ามธันยวีร์ “มาเเล้วหรอ” “อือ” “เเล้วพวกนั้นล่ะ” “ไปซื้อข้าว นู่นไงมาล่ะ ตายยากจริงๆ” ปัณยตาหันหน้าไปมองกลุ่มอาจารย์ที่กำลังเดินถือจานข้าวผ่าวงนักศึกษา ที่นั่งอยู่เพื่อมาที่โต๊ะท่ามกลางเสียงเอ่ยสวัสดีของนักศึกษา “ข้าวมันไก่ของเกนมาเเล้วจ้า หิวมากพี่เกนจะกินให้เรียบเลย” พูดจบกชมลก็วางจานข้าวลงที่โต๊ะพร้อมกับนั่งลง ไม่นานนักเพื่อนๆทั้งหมดก็นั่งลงเช่นเดียวกัน “เย็นนี้ไปหาคาเฟ่นั่งกันมั้ย” กชมลถามออกมาก่อนที่จะตักข้าวใส่ปาก “อือ ดีเลย อยากถ่ายรูปจะได้มีรูปลง” ปัณยตาตอบพร้อมยกนิ้วโป้งให้ “เย็นนี้ฉันว่างไปได้” กนิษฐาพูดออกมาก่อนที่จะตักข้างในจานกิน “ฉันก็ว่าง” อรปรียาตอบพร้อมพยัหกหน้าเบาๆ “เเล้วเเกล่ะ” ปัณยตาหันมาถามเอง “เย็นนี้หรอ เย็นนี้ฉันต้องไปตรวจโปรเจคให้นักศึกษาอ่ะดิ” ธันยวีร์พูดออกมาก่อนที่จะเขี่ยข้าวในจานให้มารวมๆกัน “โห่ เเบบนี้จะครบเเก๊งได้ไง” กชมลพูดออกมาก่อนที่จะยกมือมาวนที่โต๊ะ “เอาไว้ครั้งหน้านะ” ธันยวีร์กล่าวปฏิเสทไปก่อนที่จะยิ้มมองเพื่อนๆ “อือๆ ไปกันสามคนก็ได้ เเต่ช่วงนี้เเกทำงานหนักนะเอม” กนิษฐาพูดขึ้น “จริง อย่าหักโหมมากนะเว้ย” ปัณยตาเอ่ยตามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง “รู้เเล้วน่ะ” ธันยวีร์พูดก่อนที่จะยกน้ำขึ้นมาดื่ม ไม่นานนักก็มีชายหนุ่มเดินตรงเข้ามาหาพวกเธอ “น้องเอมครับ” ชายหนุ่มหน้าคมที่มาพร้อมกับเเว่นสายตาสีดำเดินเข้ามาทักทายพร้อมกับมือที่ถือถุงกระดาษเอ่ยปากทักออกมา “สวัสดีค่ะอาจารย์” “เรียกอาจารย์ดูห่างเหินไปนะครับ เรียกพี่นุก็ได้ครับ” “ค่ะ พี่นุ ว่าเเต่พี่นุมีอะไรหรือป่าวคะ” “ช่วงนี้พี่เห็นว่าน้องเอมงานยุ่งๆน่าจะไม่ค่อยมีเวลาพักผ่อน พี่เลยซื้อวิตามินซีมาให้ค่ะ” พูดจบก็ยื่นถุงในมือให้ธันยวีร์ทันที “ขอบคุณค่ะ เเต่ไม่รบกวนดีกว่า” “รับไว้เถอะนะครับ ถือว่าพี่ขอ” “ก็ได้ค่ะ” เมื่อถึงคราวที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เธอก็จำต้องยอมรับสิ่งของเอาไว้เพื่อไม่ให้ฝ่ายชายขายหน้า “อยู่กันตั้งหลายคนทำไมเอามาให้เเค่เอมละคะอาจารย์ภานุ” อรปรียาเเม่ของกลุ่มเอ่ยถามกึ่งเเซวเล็กน้อย “ก็ผมกำลังตามจีบเอมอยู่นะสิครับอาจารย์เดือน ผมก็ต้องทำคะเเนนหน่อย” “โห่ เดินเกมไวนะคะเนี่ยอาจารย์” ปัณยตาเเซวขึ้นมาทันทีเมื่ออาจารย์หนุ่มออกตัวเเรงว่ากำลังจีบเพื่อนของตน “นิดหน่อยนะครับ เอ่อ งั้นเดี๋ยวพี่ไปก่อนนะคะ ช่วงเช้ามีตรวจโปรเจคนักศึกษา” “เชิญค่ะ” เมื่อธันยวีร์พูดจบ อาจารย์หนุ่มก็เดินยิ้มออกไป ก่อนที่เพื่อนๆจะหันมามองเธอเป็นตาเดียวกัน “ยังไงๆ” กนิษฐษเอ่ยถามขึ้นมาขณะที่เอมกำลังยกน้ำขึ้นมาดื่ม “ก็ไม่ยังไง เเค่พี่น้อง” “พี่น้องจริงหรือป่าว อาจารย์เขาบอกว่าเขาจีบเเกนะ” กชมลทำหน้ามีเลศนัยก่อนที่จะมองเเบบจับผิด “ไม่เอาอ่ะ ไม่ใช่สเปค” “ฉันละอยากรู้จริงๆ สเปคของเเกเนี่ย หน้าตาเป็นเเบบไหน” ปัณยตาถามออกมาก่อนที่จะทำหน้าจริงจัง “สเปคฉันหรอก็คง….มีลักยิ้ม น่ารัก ชอบกินขนมจุกจิก ชอบนอนตะเเคงข้าง หน้าออกหมวยๆยิ้มตาสระอิ ประมาณนี้” “ถามจริง นี่สเปคเเกเนี่ยจะมีผู้ชายคนไหนมั้ยเนี่ย” “จริงยากมาก” กนิษฐาเเละกชมลพูดขึ้นเมื่อได้ยินความต้องการของธันยวีร์ “หายากก็เเสดงว่าซีเคร็ทไง” “ฉันว่าเเกโสดจนเเก่เถอะ ขึ้นคานไปเลยถ้าจะเลือกเยอะขนาดนั้น” อรปรียาพูดออกมาก่อนที่จะส่ายหัวเบาๆ “อย่าว่าเเต่ฉันเลย พวกเเกที่นี่ก็ไม่มีใครมีเเฟนนิ” “ก็ถ้าเเฟนมันหาง่ายขนาดนั้นฉันก็มีไปนานเเล้วป่ะ” กชมลพูดตัดพ้อเบาๆ “นั้นไง ตอนนี้ฉันโฟกัสเเค่เรื่องงานเท่านั้นเเหละ”
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD