เบาะแส
635 Words
บทที่16
เบาะแส
ห้าง
ตอนนี้ธันยวีร์ได้เดินเลือกซื้อของเข้าห้อง รถเข็นคันใหญ่ถูกใส่ไปด้วยของใช้จำเป็นก่อนที่จะถูกเข็นไปจ่ายเงินที่เคาว์เตอร์ ธันยวีร์เหลือบไปเห็นอมยิ้มที่วางขายอยู่หน้าเคาว์เตอร์ เธอคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนที่จะหยิบขึ้นมาเเละจ่ายเงินพร้อมกับของที่เลือกมา หลังจากที่จ่ายเงินเสร็จเธอก็ขนของขึ้นรถ ก่อนที่จะเดินทางตรงมาที่คอนโด
ห้อง158
“ฉันกลับมาเเล้วนะยิ้ม”
“ต้ะเอ๋” จู่ๆวิญญาณสาวก็พุ่งออกมาจากกำเเพง
“เห้ยยยย” ด้วยความตกใจธันยวีร์เลยตะโกนออกไปเสียงดัง
“ขอโทษทีนะ ลืมตัวอ่า ว่าเเต่เอมซื้ออะไรมาหรอ”
“วันนี้ซื้อขนมมาให้ ส่วนข้าววันนี้ฉันทำอาหารเอง”
“คุณทำอาหารเป็นด้วยหรอ”
“เป็นสิ”
“งั้นกินด้วย”
“โอเค เดี๋ยวฉันไปทำเเปปนึงนะ”
“ให้ฉันช่วยมั้ย”
“ทำได้หรอ”
“ได้สิ ช่วยดูสูตรได้นะ”
“โอเค งั้นไปกัน”พูดจบทั้งคู่ก็เดินเข้าห้องครัวไป
ห้องครัว
ธันยวีร์หยิบผ้ากันเปื้อนออกมาก่อนที่จะใส่ให้เรียบร้อยพร้อมกับหยิบอุปกรณ์ที่จะทำออกมาเตรียม
“วันนี้จะทำเมนูอะไรอ่า”
“สปาเกตตี้ผัดซอสมะเขือ”
“โอเค”
เมื่อเริ่มทำอาหาร วิญญาณสาวก็มองตามธันยวีร์อย่างไม่ละสายตา ไม่นานนักอาหารที่ทำก็ถูกจัดลงใส่จานอย่างสวยงาม ก่อนที่จานจะถูกยกมาตรงหน้าของวิญญาณสาว
“หูยยยย น่ากินจัง”
“ไปกินที่โต๊ะกัน”
“อือ”
พูดจบธันยวีร์ก็ถือจานไปที่โต๊ะพร้อมกับหยิบซ้อนส้อมออกมาวาง
“ลองชิมสิ”
“อือ” ลักยิ้มตักอาหารขึ้นมาก่อนที่จะชิมเข้าไป
“โห่ อร่อยยยย”
“ชอบมั้ย”
“ชอบมากๆ”
“เเล้วนี่อยู่ห้องเบื่อมั้ย”
“ก็เบื่อนะ เเต่ก็ไม่รู้จำทำยังไง ออกจากห้องก็ไม่ได้”
“นั้นนะสิ ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวฉันจะหาของมาให้เล่น ยิ้มจะได้ไม่เบื่อ”
“ไม่เอาเปลืองเงิน”
“เเล้วจะเหงามั้ยเนี่ย”
“ก็เหงาเเหละ เเต่ทนได้”
“เด็กดื้อเอ้ย กินไปเลยเดี๋ยวจะเย็นหมด”
“โอเค คุณก็กินด้วยสิ”
“อือ”
หลังจากที่สิ้นบทสนทนาทั้งคู่ก็ต่างคนต่างกินข้าวจนหมดก่อนที่จะนำจานไปล้างเเล้วมานั่งที่โซฟาห้องกลาง
“วันนี้เราจะเปิดรูปให้ได้”
“เเล้วจะไม่ตกอีกใช่มั้ย”
“น่าจะไม่ตก ทำไมอ่ะ ยิ้มอยากจูบฉันหรอ” ธันยวีร์เอ่ยถามก่อนที่จะหันหน้ามายิ้มทะเล้น
“อ..ไอ้บ้า”
“นั้นมันจูบเเรกของฉันเลยนะ” ธันยวีร์ยิ้มออกมา
“เเล้วคิดว่ามันไม่ใช่จูบเเรกของฉันหรือไง”
“งั้นเราก็เป็นครั้งเเรกของกันเเละกันอะดิ”
“หยุดพูดเเล้วรีบๆกินเลยนะ” สีหน้าเเดงกร่ำของผีสาวเผยออกมาก่อนที่เธอจะรีบเปลื่ยนเรื่อง
“โอเคๆ” หลังจากสิ้นเสียงธันยวีร์ก็เดินเข้ามาในห้องก่อนที่จะใช้เก้าอี้ตัวเดิมปีนหยิบรูปโดยที่มีลักยิ้มจับเก้าอี้ไว้ไม่ให้ล้ม หลังจากที่นำกรอบรูปลงมาได้เธอก็สังเกตุเห็นเเฟลชไดร์ฟที่ซ่อนอยู่ภายใต้รูป
“เเฟลชไดร์ฟนิ”
“หรือว่าจะเป็นเบาะเเส”
“ต้องลองเปิดดู” พูดจบธันยวีร์ก็หยิบเเฟลชไดร์ฟขึ้นมาก่อนที่จะเดินไปที่โต๊ะทำงานเเล้วเปิดโน็ตบุ๊คเเละเสียบเเฟลชไดร์ฟ
“รูปเต็มเลย”
“อือ ส่วนใหญ่มีเเต่เอกสารทั้งนั้นเลย”
“อันนี้วีดีโอหรือป่าว”
“น่าจะใช่”เมื่อความสงสัยเกิดขึ้น อาจารย์สาวก็ไม่รอช้ารีบเปิดดูวีดีโอทันที
!!!!!!!!
- Writer
- chap_listContents
- likeADD