Panuluyan

Panuluyan(Finale)

PANULUYAN

[Part FINALE]

---

Parang hihimatayin ako sa kaba.

Parang bumigat ulit ang pakiramdam ko at nanumbalik ang alak kagabi.

"I was so wrong!"

Yun lang ang nasambit ni Jackie. Umiyak sya sa labas ng pinto.

"Jac" inawat sya ni Rina

Pero dahil dito ay bumaba si Jackie.

Lumabas sya sa bahay at patuloy na umiyak.

Pano na yan ngayon?

Natunganga ako nung mga oras na yun.

Nagkasala ako.

Nagkasala ako kay Jackie.

Pakiramdam ko nga'y nais ko nalang mawala at kalimutan ng lahat.

Agad na lumabas noon si tita Florina at inalam ang pangyayari.

Mawawala na yata lahat sa akin.

Kapag nalaman to ni tita Ingrid, talagang sirang sira na ako at ang inaasam kong makapagtapos ng pag-aaral.

Tila nawala ang lahat ng tinatanaw kong kinabukasan na naghihintay sa akin.

Nawala, lalo na ang babaeng. . . aking itinuturing nang yaman at kulay ng aking buhay.

Sinayang ko si Jackie.

Hindi umaamin si Rina sa totoong nangyari.

Nung tinanong naman ako ni tita, napaiyak ako. Dahil naaalala ko ang masalimuot na pangyayari.

"Tita, patawarin mo ako. . . nagkasala po ako kay Jackie, at sa inyong lahat."

Iniisip kong malalayasin na ako.

Pero gusto muna ng klarong paliwanag ni tita Florina.

Hinanap ko si Jackie

Hinanap din sya ni Rina, at pinuntahan pa sa bahay nila.

Inaasahan ko nang lahat ng malalang pangyayari.

Bumalik si Rina mula sa bahay nila Jackie.

At sinabi nya, na nandoon nga si Jackie.

Ang totoo, noong araw na naabutan kami ni Jackie. Nakipagkita lamang pala sila sa papa nila na galing Amerika.

Sana'y masamang panaginip lang ito lahat.

Lumipas ang mga araw.

Hindi ako pinaalis ni tita Florina.

"Maaayos din to Danny. Ikinalulungkot ko ang nangyari"

Akala naman siguro nila'y wala akong kasalanan.

Hindi ko rin alam kung paano sasabihin sa kanila ang lahat.

Baka hindi nila ako maintindihan.

Miss na miss ko na si Jackie.

Sinubukan ko pa syang tawagan.

Sa una'y nagring. Pero pagkasunod ay, unattended na ang phone nya.

Wala na.

Wala ang ligaya ko.

Isang gabi,

may kumatok sa pinto.

Si Jackie agad naisip ko.

Kapag nangyari ay, hihingi ako ng tawad at luluhod ako sa harap nya.

Pagbukas ko'y si Rina lang pala.

Nakasuot ng palda at maiksing sando.

Hinawakan nya agad ang aking b***t at itinulak ako papasok.

Pinaghahalikan nya ako sa leeg at sa dibdib.

Naghubad sya ng damit.

Napahiga kami sa kama at nasa ibabaw ko sya.

Galit ako kay Rina.

Nagsinungaling sya.

Sa kagustuhan kong gumanti,

pinatuwad ko sya at kinantot ng buo kong lakas.

"Aaaaahhhhhh"

Umungol si Rina

Pero sa narinig ko na yun ay lalo ko lang naalala si Jackie.

Ang sensasyon at saya kapag nagkakalapitang katawan kami.

Masayang maalala ko yun pero, sa kabila nito'y naiisip ko rin ang nagawa kong kamalian.

Masakit

Habang kinakantot kong patalikod si Rina ay napaiyak nanaman ako at natigil.

"Danny?"

Hindi na napigil ang pagbuhos ng aking luha.

Tinitigan ako ni Rina sa mata.

"Danny, look"

Niyakap nya ako

"Danny, I'm sorry. You're a good guy, and you don't deserve all of these"

Mula noon, hindi na muli ako kinulit ni Rina. At nalaman kong nagkaboyfriend na sya.

Minsan sinasama nya sa bahay at nagbabarjugan pa nga sa kwarto niya pag wala mama nya.

Napansin ko rin na hindi na sya gumimik bagkos ay nasa kwarto nalang palagi at madalas nga kasama syota nya. Malibog si Rina kaya tama lang na makahanap sya ng magpupunla sa kanyang pangangailangan.

Minsan nakausap ko si tita Florina.

"Nagkausap na ba ulit kayo ni Jackie?"

Tanong nya

"Uh? Hindi na po ulit tita. Mula noong araw na. . ."

"Tagal na. Bakit di mo sya tawagan?"

"Hehe. Di na yata ako papansinin nun"

Balisa kong sagot

"Danny. iho, di ba naikwento sayo ni Rina?"

"Wala po. Wala syang nabanggit. Bakit ho?"

Mukhang napukaw ang aking diwa

Bakit parang may napipintong pag-asa ang nasa isip ko?

"Inamin ni Rina, na sya ang may pakana ng lahat. Sinabi lang din sa akin ni Ingrid. Na nagmakaawa't humingi ng tawad si Rina sa kanila. Lalo kay Jackie.

Naiiyak nga akong isipin na, lumuha pa't lumuhod si Rina sa harap nila. Maging sa akin ay himingi rin sya ng tawad.

Ang buong akala ko'y sinabi na nya ito sayo noon pa.

Kaso si Jackie,

huli na ang lahat para masuyo syang bumalik dito. Dahil buo na ang loob nyang sumama sa papa nya, na lilipat na sa London. At doon na maninirahan."

Nalinawan na ako sa wakas.

Noong niyakap ako ni Rina. . . yun bang ibig nyang iparating sa akin?

"Alam mo bang, gusto pa sanang bumalik dito ni Jackie para magpaalam? Pero, pinigilan sya ni Ingrid. Ang nais lang muna nila sa ngayon ay masiguro ang magandang kinabukasan ng kanilang anak kaya pinili nilang, hindi muna kayo pagtagpuin."

Hindi ko alam kung panghihinayangan ko ba ang nangyari.

Basta, kung ano ang darating ay hahayaan ko.

Nagpatuloy ako sa buhay.

Palagi kong hinihiling na muling makita si Jackie.

Nang tuloyan kong iparamdam sa kanya ang aking pagsinta.

Tinapos ko ang pag-aaral ko.

Maraming salamat kay tita Florina. At sa mga naging katulong ko. Naging inspirasyon ko rin si Jackie sa tuwing dadaan ako sa mga pagsubok.

Umuwi ako sa amin.

At sa wakas, agad naman akong nakahanap ng trabaho.

Tumagal ako ng isang taon sa kompanya na iyon.

Nakitaan ako ng potensyal na maging host kaya yun ang naging sideline ko. Minsan organiser din ng event. Kaya nakapag-ipon ako ng konti. At nagresign ako at naghanap ng masmalaking sasahurin.

"See you tommorrow, Mr. Danny"

At kasalukuyang kakatanggap lang sa akin bilang manager sa bagong kumpanya.

Masaya ang araw na to.

Kung sana nandito lang si Jackie. Ikukwento ko sa kanya lahat, lalo na yung mga masasaya kong araw kagaya nito.

Dun na nagtatapos ang aking salaysay.

Doon nalang sana pero,

sa paglabas ng interview room ay may nakita akong magandang dilag.

Sosyal na sosyal ang bihis.

Puting coat, na tila malamig ang panahon.

Ang puti ng kutis.

Maganda ang mukha. Napakaperpekto.

Tinitingnan ko ng maigi.

Teka!

Si Jackie! Sya nga

lalong luminaw ng maslumapit.

Pero,

pakiramdam ko hindi ko sya kayang harapin ngayon.

Di ko pa napaghandaan ang araw na ito.

Paano kung galit pa sya?

Yun ang duda sa isipan ko.

Kaya sa pagdaan nya sa harap ko ay tumalikod akong kunwari may tinitingnan.

Natunogan ko ang heels nya na unti unti nang nakakadaan.

Kinakabahan ako

Bakit?

Pagkaraan nya ay susundan ko nalang siguro sya para malaman manlang kung saan sya pupunta.

At paghahandaan ko ang una kong sasabihin sa kanya.

"Danny?"

Laking gulat ko nung tumawag sa akin ang maaliwalas nya na tinig.

Tumingin ako sa kanya

Kay Jackie

sya pala'y lumingon sa kanyang pagdaan.

"Ja. . . Jackie"

Di ko namamalayang napapangiti na pala ako.

Lalo ng makita kong ngumiti rin sya nang makita ako.

Humakbang sya. . . papalapit

At tila may nagtulak din sa akin para humakbang dahan dahan upang magkasalubong kaming dalawa.

Sa paglapit namin sa isa't-isang lalong tumaas ang pagkasabik

Kaya nagyakapan kami agad ni Jackie.

Nagtinginan ang mga tao sa paligid.

Mahigpit pa kaming nagyakapan.

Hindi ko inaasahan na sa araw na ito. . . muli kong makikita si Jackie. Na aking mahal.

"Namumutla ka ata" puna nya sa aking mukha

"Ja. . . Kailan, kailan ka pa rito?"

Naghawakan kami ng pisngi

Isang eksenang nakikita lamang sa pelikula.

Sya pala ang bagong stake holder ng Fast food department nitong kumpanya.

Biruin mo dito talaga kami pagtatagpuin?

Dati, hindi ako naniniwala sa tadhana. Ngayon, hindi parin.

Naniniwala ako, sa magandang timing.

Pagkatapos dito ay binalikan namin lahat ng masasayang alaala.

Nagtungo kami sa bahay nila tita Florina kung saan nagsimula ang lahat.

Sa paglakad namin

"Danny?"

Tulala lang ako

"Mukhang di ka masaya ah"

Mabagal ang lakad ko

Inakbayan ako ni Jackie bilisan mo naman oh.

Hindi Jackie,

Habang nauuna syang maglakad, at tinitingnan ko lamang sya.

Baka, nananaginip lang uli ako.

Ang tagal ko itong inasam.

Baka pinaglalaruan nanaman ako ng sarili kong utak.

Pero hindi

"Sobrang saya ko lang. . . Jackie"

Nagkahawak ang aming kamay.

Na tila ba, walang nangyaring gusot sa nakaraan.

At, hindi na nga dapat iniisip yun.

Ituturing ko nalang na masamang panaginip , na ibabaon sa limot. Dahil,

nagising na ako,

sa aking masayang katotohanan.

----------

PANULUYAN(9/9)

•END