Duyduklarım yeterli olmuştu parçalanmam için. Ona daha yeni güvenmeye başlamıştım. Yanımda olduğunda güçlü hissetmiştim. Gülümsediğinde içim kıpırdamıştı. Kendim için koyduğum kuralları çiğnemeye başlamıştım. Onu sevmeye başlamıştım. Kendimi ona kaptırıyordum yavaş-yavaş. Ama olmamıştı işte. Yine herşey berbat bir hal almıştı. Güvenilir biri değildi, hatta benim hayatımı alt-üst eden birinin oğluydu ve bu ondan uzak durmam için yeterliydi. Yinede bu kalbimdeki acını hafifletmiyordu. Kırılmıştım, bir kez daha.
"Eleonora." Dedi ve ağlamamak için verdiğim sözü çiğnedim. İki damla yaş akarken gözlerimden hiç tanımadığım bakışlarla bakıyordu bana. Üzgün mü? Pişman mı? Ya da röl mü yapıyor?
"Yoksa sana bunu söylememiş miydi Ella?!" Dedi sahte şaşkınlıkla Orianna. Umrumda bile değildi ş
