IKALIMANG SILIP | DRUGS
753 Words
Bumalik si Lawrence sa sariling kwarto para mag-shower. Ang sarap ng pakiramdam niya dahil sa wakas nagawa niya na ang kanyang plano. Wala nang makakapigil sa kanya ngayon. Loisa is already adult, they are alone, and he has a lot of money. But hell yeah, he made a mistake, he came inside her. There's so much what ifs going on in his mind but he will not think about that for now.
Nagpasya na siyang maligo, while in the bathroom, naisip niyang lahat nang iyon ay nangyari dahil sa gamot na pinainom niya rito. If wala siyang pinainom siguro ay mas lalong naging mahirap ang lahat.
"Aphrodisiac huh..." Naisip niya na gagawin niya ang lahat para kusang loob na magpaubaya si Loisa sa kanya muli.
After taking a bath, he put boxers on, and dali-dali siyang pumunta sa kabilang kwarto. Dalawang locks ang naroroon na kinakailangan niyang buksan. Loisa is really a prisoner in that state, but to him, those locks are needed.
He entered the room, he found Loisa lying on the bed. Nakatagilid ito. Pinalitan na nito ang bedsheet at kumot ng kama... Marahil dahil sa dugong naririto, isang tanda nang pagkawala ng pagkabirhen nito.
Lumapit siya dito, at tinitigan. Bakas pa sa mukha nito ang mga luha, she clearly fell asleep while crying.
That's what he wanted, but he cannot be happy. She doesn't look happy at all. Alam naman niyang sapilitan ang lahat, but he should not be swayed by his emotion. He will stick to his plan.
"Loisa..." Ginising niya ang babae ng dahan-dahan. Dumilat naman ito, ngunit hindi gumalaw.
Hindi rin ito nagsalita, nakatingin lamang ito sa malayo.
"What do you wanna eat?" tanong niya.
She did not answered as well. "Answer me, Loisa." He said, "do you want me to cook for you?"
Still no respond, nakatingin lang sa wall ang babae na parang ito na ang pinaka-interesting na bagay sa mundo. "I'll get anything then." He said and left the room.
He ordered food, and waited for that to arrive. After that, muli siyang umakyat sa kwarto ni Loisa, upang dalhan ito ng pagkain. "Loisa, lets eat."
Still, no response. Nauubos na rin ang pasensya niya, "f*****g eat, or I'll f**k you here and now." Banta niya rito.
Tumayo ang dalaga mula sa pagkakahiga, wala nang lakas si Loisa para itake ang mga pangyayari, "Eat." Sinunod niya ito at kumain.
Umupo naman sa tabi niya si Lawrence upang sabayan siya sa pag-kain. Pagkatapos kumain ay muli itong humiga at pumikit.
"I'll arrange our transfer papers, you and I will study here." Mataman niya itong tinitigan, ilang segundo pa bago ito sumagot.
"I'll leave." sabi niya.
"Bakit ginagawa mo ito?" She asked before his feet touch the ground outside.
Muling humarap si Lawrence kay Loisa. "What?"
"You are keeping ne here, r****g me---
"I did not r**e you, you want that—no you liked that—
"You drugged me." Singit nitong muli.
"Bakit ginagawa mo ito Lawrence? Ano bang ginawa ko sayo?" tanong ulit ni Loisa.
"There's no special reason." He said.
"Bakit mo ako nila-lock? Bakit mo ako kinukulong?" She asked again.
"Because I know you'll leave." He answered in low voice.
Matagal na walang umimik sa kanila. dahilan para lisanin niya na ang kwarto ng dalaga.
Naiwan si Loisa na mag-isa. Napaupo sa sa sahig, nakasandal ang kanyang likod sa kama... "I will leave... Aalis ako kasi ayoko ng ginagawa mo... kasi ayoko dito..."
Muli na naman siyang umiyak.
Mainit ang ulo ni Lawrence kaya't nagpasya siyang lumabas muna.
"Oyy, Lawrence!" bati sa kanya ni Mark, may kasama itong babae.
"Kamusta? Gusto mo nang chicks?" tanong nito ng makalapit siya. Naupo siya sa tapat nito.
"No, alam mo kung anong pinunta ko." Makahulugang sabi ni Lawrence sa katagpo.
"Ah, yung gamot para sa anxiety mo? Oo naman," kumindat ito bago pinaalis ang babae.
Inabot nito sa kanya ang tatlong maliit na pakete nito.
"Magkano?" Tanong niya.
"Mura lang para sa'yo matagal na kitang customer e." masayang sabi ni Mark, at pinakita ang 3 niyang daliri.
Walang tanung-tanong ay naglabas si Lawrence ng pera, 30,000. "It's enough right?" tanong pa niya.
Masayang-masaya naman si Mark sa kagalantehan niya . "Oo, Lawrence, sobra pa nga ito, salamat. Pag kinulang ka, sabihan mo ako".
Umalis na siya kaagad sa lugar na iyon. Dire-diretso siya sa kanyang silid, at nagsimula siyang buksan ang isang pakete, he put some on his nose and inhaled it. At last he felt calm.
- Writer
