Maagang gumising si Lawrence upang mag-jogging sa malawak na harap ng mansion. Walang emosyon ang kanyang mukha.
Isang oras din ang lumipas at nang mapagpasiya niyang bumalik na sa loob ng bahay. It was exactly 6:30 am. Naisip niyang magluto ng bacon and egg habang naghihintay na lumipas ang oras. Alas-otso pa naman ang simula ng klase niya ngayon.
He matured a lot. That's what he believed. Dalawang taon na ang lumipas simula nang ipangako niya sa sarili na maaangkin niya ang dalagang nasa kabilang kwarto at nahihimbing. He never tried to approach her again.
College na sila ngayon, siya ay kumukuha ng Business management, habang si Loisa naman ay kumuha ng HRM. Hilig kasi nitong magluto. Magdisisi-otso na si Loisa sa ikalawang buwan. Iyon lamang hinihintay ni Lawrence na mangyari.
Two years before, inihanda niya na ang regalo niya kay Loisa na tiyak na hinding-hindi nito malilimutan. Ilang saglit pa ay bumaba na ang dalaga para sana maghanda ng almusal. Laking gulat niya nang makitang naroroon na ang Senyorito. Lawrence was busy plating.
Pumukaw ng atensyon niya ang katawan ng binata. He was really bulit.
"Laki ng pinagbago ng katawan niya." She thought absentmindedly.
"Anong ginagawa mo Loisa? Kinukumpara mo pa ang nakita mo noon sa nakikita mo ngayon. Maghunos dili ka." saway niya sa sarili. Ilang beses siyang umiling-iling. Pilit niyang kinalimutan ang imahe ng kabuuan ng binata na kanyang nasilayan almost three years ago. She acted like it was nothing, but of course, it's not. That's the first time she had seen a manhood — a long one.
Lumapit siya sa hapag. Agad naman siyang binigyang pansin ng binata. She looks beautiful. That's the thought he has right now. Gulo-gulo ang buhok nito, may bakas pa ng pagkakahiga sa kanyang pisngi, but she's still stunning. Lawrence felt the heat building up inside him.
"Just wait a little longer bud." He whispered to himself.
"Good morning, Lady." Matamis na bati niya dito.
"Bakit ikaw ang gimagawa niyan?" Tanong ni Loisa. Hindi man lang niya binalik ang greetings na binigay niya.
"I just want to do something. Kaya ako na naghanda." He answered and sat down. Tinungo ni Loisa ang ref, para kumuha ng tubig.
"Care to join me?" Lawrence asked. Tiningnan niya ang binata. Alam niyang hindi tama na sumabay siya ng kain sa kanyang 'amo'.
"Wala ako sa posisyon para sabayan ka." She said.
"You're not a maid, Loisa." wika ni Lawrence na kinabigla niya. "You are a daughter of our maid, but you never was a maid in this house."
Shocked. That's what she felt. Sa mga salitang iyon, bumalik ang lahat ng pang-aaliping ginawa ng yumaong ina ni Lawrence sa kanya nung siya ay bata pa. Gaano kasakit na tawaging sampid sa bahay na iyon, at palamunin.
Lumaki si Loisa na nakatatak sa isip niya na dapat magtrabaho siya bilang bayad sa kinakain niya. Wala siyang natamasa sa buhay na hindi niya pinagtrabahuhan. Musmos siya ng simula siyang namulat sa realidad ng mundo. Hindi masaya ang buhay, ikaw ang gagawa ng paraan para hanapin ang saya dito.
Sumagi sa isip ni Loisa na kahit kailan ay di naman siya inalipin ng kaharap, he just called her names na nahinto simula nang mamatay ang ama nito. He liked calling her that even nung highschool. She transferred at his school, at hindi niya nagustuhan iyon. Malamang ang naisaisip nito ay hindi dapat nabibigyan ng ganoong privilege ang anak lamang ng katulong nila.
Muchacha, Katulong, Alalay, Cinderellang Hilaw. Natawa siya nang maisip kung gaano ito ka-childish. She knew that he was jealous because his father favors her more.
"Earth to Loisa?" Pinukaw ng binata ang kanyang atensyon. Malayo na pala ang kanyang narating sa pag-alala sa nakaraang tagpo ng buhay.
"Akala ko ba ay muchacha mo ako?" She asked. Ang mga mata niya ay tila ba naghahamon.
Kumagat muna ito sa tinapay na hawak, "Nope. You we're not. I just wanna piss you off, I was young back then." Sabi nito, "Let's eat."
Umupo na lamang siya sa tabi nito. "Eat." Lawrence said at nilagyan ng bacon at egg ang platong nasa harap niya. This is the first time she witnessed this side of him , and boy, she loves it.
At 7:40 in the morning, pareho na silang nasa eskwelahan. Lawrence is already 3rd year college, and turning 20. Si Loisa naman ay freshman.
"Good morning Loisa!" Bati ni Brent kay Loisa. He has a skeleton in the closet. At hindi pa siya handang sabihin iyon sa mundo, he is afraid to be judged. Loisa knows who he really is. Kaya naman naging malapit silang dalawa, but at school he still acts like a hot guy.
Nakita ni Lawrence ang pangyayaring iyon, at sa di maipaliwanag na dahilan, he was furious. Sadya siyang naglakad patungo sa lugar kung nasaan ang dalawa at dumaan sa gitna nito.
"Paharang-harang." he snorted nang mabangga niya ang balikat ni Brent. Pinukol niya ng matalas na tingin si Loisa bago pa siya muling lumakad papunta sa buildi g for Business Management Students na gaya niya.
"Kaloka. Buti na lang ang fafa ka Lawrence." sabi ni Brent nang mawala sa paningin niya ang lalaki.
"Fafa na ba iyon sa iyo?" natatawang tanong ni Loisa. Nagpatuloy sila sa paglalakad.
"Oo naman, beks. Kita mo naman ang built niya, even with shirt on, alam mo na yummy ang nasa loob. Not to mention his oh-so-perfect face."
Maganda nga ang katawan niya. She thought.
"And girl, I have a feeling na.. Daks siya!" sabi ni Brent na may halong kilig at tili.
Absentmindedly, namula si Loisa nang magbalik sa isip niya ang araw na nakita niya ang tinatago nito.
"Daks nga." She said outloud.
Nanlaki naman ang mata ni Brent sa narinig. "Hoy bakla, nakita mo na ba?" Tinulak-tulak pa siya nito nang panunudyo.
"Ha?" Doon lamang niya narealize na nasabi niya nang malakas ang nasa isipan.
Two years and six months na ang lumipas mula nang makita niya ang alaga ni Lawrence. Umakto siyang wala lamang ito sa kanya. Pero dala lamang ng sitwasyon noon na hindi niya ito pinahtuunan ng pansin, ngayon lang niya narealize na nakakahiya ang pangyayaring iyon.
"Hindi baliw." Iwas niya, "Tara na nga may klase tayo."
Lawrence's face was dim. Di na mabilang kung ilang beses niya na pinatay sa utak niya ang lalaking nakikipagtawanan kay Loisa.
Acting like a pure virgin girl, when is already f*****g with guys. He thought.
Wala siyang katibayan, pero andaming tagpo na ang pumasok sa isip niya para mag-isip nang kung anu-ano.
He wants to make efforts para maging malapit sila. That is his plan, no force. But now, i think he's thinking different.
Let's be the nightmare she will never escape.
Gabi...
Mahimbing ang tulog ni Loisa. Maganda rin ang panaginip niya nung araw na iyon. Naisip niyang bumalik na ang kanyang ina sa mansion. One year ago, kinuha ni Lucas ang ina niya para maging maid nito sa America. Waa naman siyang nagawa, at labis na ang pangungulila niya sa kanyang ina.
Biglang pumasok ang isang bulto ng lalaki sa kanyang isipan. The man was hovering on top of her. Unti-unting nagiging malinaw ang pigyura nito, subalit hindi niya makita ang mukha nito. It's blurred. Pinipilit niyang aninagin pero hindi niya makita.
Naramdaman niya ang paghawak nito sa kanyang dibdib. She knows it's a dream, but it feels so real. Her body felt the heat, the urge, resulted for her to let out a small moan.
The man's right hand went down from his breast to his body until it reached her regency. Malikot ang kamay nito, wala siyang suot na shorts, kundi ang manipis na telang kulay puti para itago ang kaselanan niya.
Nagpumilit pumasok ang daliri ng lalaki, Loisa made her legs apart in her dreams. The man played with her c******s make her moan, she's getting wet. When she's wet enough, pinasok naman nito ang daliri sa loob. Masikip... Medyo makirot, but surreal.
Weird na naramdaman niya ang kirot sa pagtulog. Biglang huminto ang lalaki sa panaginip niya, "you're a virgin?"
Lawrence? She recognized the voice. She woke up. And there's no one there in her room. She looked at her state, and down there... She is wet.
I dreamed about Lawrence? She asked herself in disbelief.
Sa kabilang room, Lawrence became sober sudeenly.
"She's a Virgin? I was wrong." He said to himself. Then he smiled.
"That's great then. I don't share mine to anyone." He said.
He lay down om his bed, nilabas niya mula sa loob ng briefs ang kanina pa naninigas na kahabaan nito.
He closed her eyes and began to move his hand up and down. Muling pumasok sa isip niya ang mukha ni Loisa habang nasasarapan, ang boses nito tuwing umuungol.
"Aaah." He groaned.
Mas bumilis ang kanyang kamay sa paggalaw, gumagalaw na rin ang kanyang bewang para umulos.
And then he came.
Kumuha siya ng tissue at nilinis ang saliri.
3 months. Just three months, matutupad na ang plano niya.
"Wait a little longer, Loisa."
to be continued...