บรรยากาศการรวมแถวรับน้องในช่วงบ่ายเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางแสงแดดที่เริ่มคล้อยต่ำลง รุ่นพี่สตาฟฟ์ต่างกระจายกำลังกันคุมแถวเด็กปีหนึ่งอย่างเข้มงวด
ธันวา ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงอยู่หน้าแถวด้วยมาดขรึมๆ เหมือนเช่นเคย ทว่าวันนี้ นัยน์ตาคมกริบของเขากลับสอดส่ายมองหาร่างเล็กในชุดนักศึกษากระโปรงพลีทยาวที่เพิ่งทำให้เขาตาค้างไปเมื่อเช้าอย่างควบคุมไม่ได้
ปกติแล้ว ทันทีที่เขาก้าวออกมายืนหน้าแถว ยัยเด็กตัวแสบจะต้องส่งยิ้มหวานเจี๊ยบ หรือไม่ก็แอบขยิบตาปิ๊งๆ ส่งมาให้เขาแล้ว แต่วันนี้ทุกอย่างกลับผิดคาด
นดานั่งขัดสมาธิอยู่กลางแถว ใบหน้าหวานที่เคยสดใสเปื้อนรอยยิ้ม บัดนี้กลับบึ้งตึงและเรียบสนิท เธอนั่งก้มหน้ามองมือตัวเอง สลับกับเหม่อมองไปทางอื่นราวกับว่าธันวาที่ยืนเด่นเป็นสง่าอยู่ตรงหน้าเป็นเพียงแค่อากาศธาตุ!
‘เป็นอะไรของเขาวะ ธันวาขมวดคิ้วมุ่น เริ่มรู้สึกชาวาบในอกแปลกๆ'
ร่างสูงตัดสินใจเดินโฉบเข้าไปใกล้ๆ แถวที่นด
