บรรยากาศภายในซูเปอร์มาร์เก็ตใต้คอนโดช่วงค่ำคึกคักไปด้วยผู้คน แต่วันนี้ดูเหมือนจะมี รังสีอำมหิตบางอย่างแผ่กระจายออกมาจากชายหนุ่มร่างสูงในชุดนักศึกษาที่เดินคุมเชิงอยู่ข้างหลังหญิงสาวตัวเล็ก
ธันวาไม่ได้เดินนำหน้า และไม่ได้เดินตีคู่ แต่เขาเลือกที่จะเดินซ้อนเเฟนเก่าอย่างนดาในระยะประชิด ชนิดที่ว่าถ้าเธอหยุดเดินกระทันหัน หลังของเธอต้องชนเข้ากับแผงอกของเขาทันที สายตาคมกริบภายใต้แว่นกรองแสงไม่ได้มองหาสินค้าบนชั้นวางเลยแม้แต่น้อย แต่มันกลับกวาดมองไปรอบๆ ราวกับเรดาร์ตรวจจับ พวกหน้าม่อ
"พี่ธันวาคะ ถอยออกไปนิดนึงก็ได้ค่ะ นดาหยิบของไม่ถนัดเลยเนี่ย"
นดาแกล้งบ่นกระปอดกระแปดขณะกำลังเอื้อมมือไปหยิบกล่องซีเรียล
"หยิบอันไหนก็บอก เดี๋ยวหยิบให้ยืนเฉยๆ อย่าขยับเยอะดิ้"
ธันวาดุเสียงต่ำ พลางเอื้อมมือข้ามหัวนดาไปหยิบกล่องที่เธอต้องการลงมาวางในรถเข็นอย่างรวดเร็ว
จังหวะนั้นเอง มีพนักงานชายคนหนึ่งที่กำลังจัดเรีย
