นดาวิ่งหน้าตั้งกลับเข้าห้องนอนมาหยุดยืนหอบอยู่หน้าตู้เสื้อผ้า หัวใจยังเต้นโครมครามกับสายตาคุกคามของราชสีห์เมื่อครู่ มือเรียวรีบกระชากบานตู้เปิดออกกวาดสายตาหาไอเทมที่จะช่วยชีวิตเธอในนาทีนี้
"ขายาว... ขายาวอยู่ไหนลูกแม่"
แต่แล้วความจริงอันโหดร้ายก็ปรากฏสู่สายตาในตู้เสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยชุดนอนไม่ได้นอนหลากสี กลับมีกางเกงขายาวเพียงแค่ 2 ตัวเท่านั้นและที่แย่ไปกว่านั้นคือตัวหนึ่งเลอะน้ำหวาน อีกตัวก็ใส่ไปแล้วเมื่อวาน ทั้งคู่ถูกม้วนลงตะกร้าเตรียมส่งซักไปเรียบร้อยแล้ว
นดายืนอึ้ง ก้มมองขาสั้นกุดของตัวเองสลับกับตะกร้าผ้าด้วยใบหน้าเหยเก
ซวยแล้วนดา งานเข้าของจริงแล้วไงทีนี้
สุดท้าย หญิงสาวก็จำใจต้องเดินคอตกออกจากห้องนอนด้วยใบหน้าแหยๆ สองมือดึงชายเสื้อยืดตัวโคร่งลงมาปิดต้นขาให้มิดที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทันทีที่ก้าวพ้นประตูห้องนอน สายตาคมกริบของธันวาที่นั่งกอดอกรออยู่ที่โต๊ะอาหารก็ตวัดขวับมามองทันที
