เวลา 23:45 น. ณ ห้อง 1409
บรรยากาศภายในห้องตกอยู่ภายใต้ความเงียบสงบ มีเพียงแสงไฟสลัวจากโคมไฟหัวเตียง ธันวานั่งพิงพนักเตียงในชุดนอนกางเกงวอร์มขายาวกับเสื้อยืดสีขาวสบายๆ ทว่าท่าทางของเขากลับไม่สบายเอาเสียเลย
ร่างสูงพลิกตัวไปมา แขนแกร่งยกขึ้นกอดอก สลับกับหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมากดเปิดหน้าจอเพื่อดูแจ้งเตือนเป็นรอบที่ร้อยของชั่วโมง
"ไหนบอกว่าจะเริ่มจีบตั้งแต่คืนนี้ไงวะนี่มันจะเที่ยงคืนอยู่แล้วนะ ยัยเด็กขี้จุ๊"
เขาบ่นพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดระคนน้อยใจ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันจนเป็นปม อุตส่าห์อาบน้ำปะแป้งมารอแชตตั้งนาน สรุปยัยเด็กตัวแสบหลับหนีไปแล้วหรือเปล่าก็ไม่รู้
ติ๊ง..
เสียงแจ้งเตือนแอปพลิเคชันไลน์ที่ดังแหวกความเงียบขึ้นมา ทำเอาคนที่กำลังบ่นอุบอิบสะดุ้งเฮือก ธันวารีบตะครุบโทรศัพท์ขึ้นมาดูด้วยความไวแสง หัวใจดวงโตกระหน่ำเต้นรัวแรงจนแทบจะหลุดออกมานอกอก
หน้าจอโชว์ป๊อปอัปแจ้งเตือนจากคนที
