เช้าวันรุ่งขึ้น ณ ห้องของธันวา
... ติ๊ดๆๆๆ ติ๊ดๆๆๆ..
เสียงนาฬิกาปลุกแผดร้องดังก้องไปทั่วห้อง มือหนาควานสะเปะสะปะไปตามหัวเตียงก่อนจะกดปิดมันด้วยความรำคาญ ธันวาลากสังขารตัวเองลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยสภาพที่เรียกได้ว่าวิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้วครึ่งหนึ่ง
ร่างสูงเดินโงนเงนไปที่หน้ากระจกห้องน้ำ ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นเงาสะท้อนของตัวเอง
"เชี่ย..."
ธันวาสบถเสียงหลง ยกมือขึ้นลูบใต้ตาตัวเองที่ตอนนี้ดำคล้ำเป็นวงกว้างประหนึ่งหมีแพนด้าอดนอนมาสามวันติดสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง หน้าตาอิดโรยหมดคราบรุ่นพี่สุดเนี้ยบประจำคณะ
จะให้เขาหลับลงได้ยังไงในเมื่อพอหลับตาลง ภาพยัยเด็กตัวแสบในชุดนอนลูกไม้สีดำบางเฉียบมันก็ลอยเข้ามาในหัวเป็นฉากๆ แถมข้อความ ฝันดีนะคะที่รักยังตามมาหลอกหลอนจนหัวใจเขาเต้นผิดจังหวะไปทั้งคืน พลิกซ้ายก็แล้ว พลิกขวาก็แล้ว สุดท้ายก็นอนตาค้างจ้องเพดานยันสว่าง
"ฝากไว้ก่อนเถอะยัยตัวแสบ คืนนี้โดน
