เมื่อเห็นอาการเลิ่กลั่กจนทำตัวไม่ถูกของอดีตเเฟน นดาก็ยิ่งได้ใจ แม่เสือสาวในคราบเด็กปีหนึ่งขยับก้าวเข้าไปหาเขาอีกหนึ่งก้าว จนตอนนี้หน้าอกนุ่มนิ่มของเธอแทบจะเบียดกับแผงอกแกร่งของธันวาที่แผ่นหลังชนติดตู้เสื้อผ้าจนไม่มีทางหนี
"ทำไมต้องหลับตาด้วยล่ะคะพี่ธันวา"
เสียงหวานกระซิบแผ่วพร่า นดายกมือเรียวทั้งสองข้างขึ้นยันตู้เสื้อผ้าไว้ ขังคนตัวโตไว้ในอ้อมแขนเล็กๆ ของเธอ
"ทีเมื่อกี้ยังแอบเปิดดูตั้งนานสรุปว่าพี่ตรวจสอบเสร็จหรือยังคะ ว่าสีไหนผ่านเกณฑ์ของพี่บ้าง?"
"นะ..นดา ถอยออกไป อย่าเล่นแบบนี้สิวะ"
ธันวาพยายามเค้นเสียงดุ แต่ลมหายใจที่หอบกระชั้นและความร้อนที่แผ่ออกมาจากร่างกายกลับฟ้องว่าเขาใจสั่นแค่ไหน
"ไม่ได้เล่นซะหน่อย นดาถามจริงๆ นะคะ..."
นดาแกล้งเขย่งเท้าขึ้นไปกระซิบชิดใบหูแดงซ่านของเขา ลมหายใจอุ่นๆ รินรดจนธันวาขนลุกซู่
"หรือว่าพี่ธันวาอยากให้นดาลองชุดให้ดูตอนนี้เลยมั้ยคะ? จะได้รู้ไงว่าไซส
