Boran
Pazar günü kahvaltıdan sonra direkt karargâha doğru yola çıktım. Timur komutan acil görüşmek istediğini söylemişti. Aklımda Zeynep vardı. Aslında her an aklımdaydı. Onun beni kurtaran kız çıkması kader miydi yoksa tesadüf mü? Bana söylemediği için ona kızmam gerekiyordu ama ona kızamıyordum.
Ben Boran Karadağ, ilk defa ne yapacağımı bilmiyordum. Kafamın karışıklığı devam ediyordu ama ona çekildiğimi ve artık onsuz yaşayamayacağımı biliyordum. Onu deli gibi kıskanıyordum. Herkesten… Benden başka tenine değsin istemiyordum.
Sadece bana ait olmalıydı. Diğer yandan zaafım olmaya başladığı için ona zarar vereceklerdi. İki kere onun yüzünden hata etmiştim. Hayatımda ilk defa… Normalde çok dikkatliydim ve arkamda asla iz bırakmazdım ama Zeynep’ten sonrası değişmişti.
Artık daha dikk
