เสียงนกร้องปลุกให้หญิงสาวที่กำลังหลับสนิทตื่นจากห้วงนิทรา บัวกระพริบตาอยู่สองสามครั้ง ความเจ็บปวดที่ส่วนล่างรวมถึงความเมื่อยล้าทำให้นางข้าหลวงสาวส่งเสียงครางหวิว หญิงสาวก้มมองวงแขนล่ำที่พาดอยู่บนเอว จึงได้เห็นว่าตอนนี้ร่างทั้งร่างของเธอเปลือยเปล่า บนผิวงามยังมีร่องรอยรักสีแดงอ่อนโดยเฉพาะตรงเนินอกขาว บัวรีบดึงผ้าขึ้นมาคลุมสองเต้า และหันไปมองใบหน้าเจ้าของวงแขนที่นอนซ้อนอยู่ทางด้านหลังของเธอ
เจ้าสิงขรยังคงนอนหลับตา ลมหายใจของเขาสม่ำเสมออย่างคนที่หลับลึก บัวหันใบหน้ากลับมา จิตใจเต็มไปด้วยความสับสนที่ได้รู้ว่าเธอได้ตกเป็นของชายคนนี้แล้ว
บัวไม่ได้รู้สึกไม่ดีที่ต้องสูญเสียพรหมจรรย์ให้กับชายที่เธอแอบปักใจ และตามธรรมเนียมของเมืองก็ไม่ได้เคร่งครัดเรื่องความสัมพันธ์อันลึกซึ้งระหว่างชายหญิงที่ยังไม่ได้แต่งงาน แต่สาเหตุที่ทำให้เธอสับสนคือเธอแทบจะจำเหตุการณ์เมื่อคืนไม่ได้ เธอจดจำได้เพียงความสุขสมครั้ง
