Marrying a Mafia Boss (Book2)

Chapter 8

Charmaine

Pagkauwi namin dagli dagli tumakbo pataas si Sofia hinabol naman ni Alex agad ito.

Susunod pa sana ako kaso pinigilan ako ni Xyrus.

"Hayaan mo na muna sila, babe. Sobra na yung nangyayari kay Sofia maybe she need to let her anger go" sabi sa akin ni Xyrus.

Nakarinig kame nag ingay sa itaas, parang may nababasag na glass. I sigh "If I where in her shoes, I might go crazy. First her mother, then her bestfriend betrayed her, her child died, again her bestfriend betrayed her but still she managed to handle it"

"Anong nangyayari?" lahat kame napalingon.

"Dad" sambit ni Mark.

Kakarating lang kase ng mga magulang nila Alex at Sofia.

"Nalaman na ni Sofia kung sino ang may pakana ng pagkawala ng kanyang anak"

"Si Charmaine" singit ko.

Lahat sila nag alala sa nalaman ng mga magulang ng mga ito. "Si Alex?" tanong ng daddy ni Sofia.

"Pinapakalma si Sofia"

Alexander

Niyakap ko siya nang mahigpit, sinusubukan parin nitong pumiglas "Wife..."

Inalalayan ko siya papunta sa higaan namin, ang kalat ng kwarto namin dahil sa mga basag na glass.

Pinaupo ko siya "Look at me" sabi ko. Pero nakayuko ito habang umiiyak. "Listen, alam kong masakit at nasasaktan din ako sa nangyayari. But dont you see? This is what Charmaine's want, yung makita kang nahihirapan at nasasaktan. So babyyy dont let her. Please you need to be strong for us"

Tumingin siya sa akin habang luhaan ang mga mata niya "Pagod na pagod na ako, Alex. Kailan pa ba matatapos to? Ano pa ba gusto nila? Hindi ko alam kung kakayanin ko."

Niyakap ko siya, naaawa ako sa sariling kong asawa. I hate to see her like that, I want my wife back, yung matapang "Ssssh."

"Alex" napatingin ako sa may pintuan namin nakita ko si Daddy na ama ni Sofia na nakatayo.

"Can I speak to my daughter?"

Tumango ako, nung makita ni Sofia ang daddy nito tumakbo ito papunta dito "Daaaaad." niyakap niya ito.

Nagpaalam muna ako kay daddy na bababa na ako, tumango ito sa akin.

Sofia

Pinaupo ako ni daddy "My princess. Naalala mo nung araw ng birthday mo, nakilala mo si Alex. That time me and your mom knows na di mo kame kagaya and Im so proud of you. It doesnt mean you cant kill people you dont deserve to be part of us, dont ever think that. Being my daughter is the only reason that telling that you are part of us" pinahid ni daddy yung luha ko sa pisngi ko "Dont always blame yourself sa mga nangyayari sa paligid mo dahil yan yung nagpapahina sayo. And promise me to stay alive, its an order" napatawa ako sa sinabi daddy.

He smiled at me "Your brother and Alex decide na ilayo muna kame dito. Are you sure you dont wanna come with us?"

Umiling ako "I want to stay with my husband" ginulo ni daddy ang buhok.

"Nagmana ka talaga sa Mommy mo sa katigasan ng ulo." napangiti ako "Ganyan din mommy mo, ayaw akong iwan sa laban. Pero never nagpakita yun nangkahinaan gusto niya makita ng nasa paligid niya na matapang siya" bigla tumulo yung luha ko "Yung nawala kayo sa amin ng mommy mo. She always said na buhay kayo at ramdam niya yun. Nakita ko lang  naging mahina yung mommy mo, when they ambush us maybe alam na niya na hindi na niya muli kayo makikita pa, the last thing she said was your name" napahagulgol na ako, kita ko din kay daddy tumutulo na rin yung luha niya. He held my hands "Mom loves you more than anyone else. She always see herself from you"

"Dad, I miss mom" niyakap ako ni daddy.

Alexander

"Nakatulog na siya" napalingon kame sa ama ni Sofia na kakababa lang "Hindi na namin siya kailangan antayin pa magising, nagpaalam na rin ako sa anak ko." tumingin ito kay Mark "Son, look after her sister. And dont die" niyakap ni Mark ang ama nito "Parang kailan lang kame yung lumalaban para sa pamilya natin, pero ngayon kayo na yung gumagalaw para protektahan ang pamilya natin"

Napatayo din si papa at lumapit ito sa akin "Im so proud of you son. Sa inyong lahat" at niyakap ako ni papa.

Umiiyak si mama lumapit sa akin "Try not to die this time, please" tumango lang ako kay mama niyakap na rin niya ako.

"Alam kong magagaling na kayo. Pero try not to lose anyone of you, okay? One is enough." sabi naman ni papa sa amin.

"Kuya" napatingin ako kay Alexis, binuhat ko siya "Alagaan mo sila mama at papa huh" ngumiti ito sa akin, binigyan ko narin siya ng yakap.

"Hindi niyo na kame kailangan ihatid pa. Kailangan niyo na rin magpahinga" sabi ni mama.

Nagpaalam na kame sa bawat isa "Protect her, promise me" yun yung huling salita na narinig ko sa daddy ni Sofia.

Its not yet goodbye, pero kailangan na muna namin magpaalam sa isat isa. Para hindi na sila madamay pa, nawalan na si Sofia ng ina at ayoko pang maulit yun.

Tiningnan ko sila Kit, parang mga pamilya ko na rin sila. Maybe nawalan na kame ng isa at si Matt yun. At ayokong may mawala pa isa sa amin, one is enough. Kaya gagawin ko ang lahat para hindi maulit ang nangyarin sa huling laban na sinabak namin.

Sofia

Maaga akong nagising para maghanda ng makakain namin, kailangan kong bumawi. Naging mahina ako sa harap nila ayoko ako ang maging sanhi ng pagkatalo namin.

Nung nilalagay kona ang mga pinggan sa lamesa, unang dumating si Kit.

"Sabi kona ba dito nanggagaling yung bango" uupo na sana ito ng pigilan ko siya.

"Hugasan mo muna kamay mo, Kit"

"Goodmorning, Wife"

Napatingin ako kay Alex, I smiled at him. I want to act na parang walang nangyari, I dont want them to see me weak "Goodmorning" sagot ko din.

Pinaupo kona siya "Wow! Anong meron!?" sigaw ni Sabby pagkarating niya palang ng dining room, kasama niya si Xyrus at Kuya. Dito na din pala magstay si kuya pero aalis din ang mga to pag okay na lahat. Parang tuloy ako naging nanay ng mga ito haaaays.

"Do you wanna come with me?" Sabby ask.

Napatingin ako dito "Where?"

"Shopping."

Tumingin ako kay Alex nakangiti ito "Okay" sabi ko.

Kita ko lahat sila napangiti sa  sagot ko, alam kong lahat sila nagaalala. "Bakit di ka nalang kumuha ng katulong?" tanong ni Kuya.

"Naisip ko rin yan dahil ang hirap mag alaga sa inyo nuh"

Natawa silang lahat sa sinabi ko "Maghanap na din kaya tayo ng babae, Mark? Lugi ata tayo sa kanila, natutulog tayo ng walang katabi"

Tinapunan siya ni Sabby ng bread "Sira. Basta wag ka lang dadala ng pokpok, kadiri ka"

Pabalik niya rin tinapon ang bread dito "Hoy hinde pokpok yun, yun yung secretary ni Alex"

Biglang tumahimik si Sabby napatingin ito sa akin "You like her?" I ask.

Bigla kuminang ang mga mata nito "Bakit irereto moko sa kanya?" nakangiti nitong tanong.

Tumawa ako "Sira. Wala ka kaseng pag asa dun"

Bigla ito napabusangot "Is it required to have partner here?" biglang tanong ni kuya.

We all sigh "Pinanganak ka ba ng si na uuna pa?" Kit said. "Dude, your so lame"

Tiningnan lang siya ng masama ni Kuya "Sofia turuan ko mamaya yang kapatid mo pano man ligaw"

"Ikaw magtuturo? Bakit ni girlfriend nga wala ka" banat ni kuya sa kanya kaya napatawa kameng lahat.

Paglingon ko kay Alex nakatingin ito sa akin habang nakangiti. Hinawakan niya kamay ko "I love you" sabi ko.

"I love you more" sagot nito

"Yaaaaaaaak! Get a room!" kantyaw nila. Tumawa nalang kame ni Alex.

Sana ganito na lang parati, yung masaya kame habang sama sama kame nag aalmusal, masaya ako habang tinitingnan sila habang nag aasaran.