ARYA GEŞA:
Bücür anandır!
Dememek için kendimi zor tuttum. Ağzımın ucuna kadar geldi ama söylemedim. Çünkü biliyordum; o an söylesem bütün kantin karışırdı. Hem de fena karışırdı.
Ama içimden öyle bir güldüm ki… bu adam bana karşı gerçekten “bücür” mü diyordu? O koca koca damarları şişmiş, gözleri sinirden fırlayacak gibi olan Yüzbaşı Azem Devran… beni korkutacağını sanıyordu.
Korkmadım.
Hatta… komik buldum.
Çünkü ben hayatımda öyle adamlara şahit olmuştum ki… yumruğunu kaldırmadan sadece bakışıyla insanı titreten canavarlar vardı. Onların gölgesinde büyüdüm ben. O gölgede ayakta kalmayı öğrendim.
Şimdi karşımdaki, patatesimi tepsimle birlikte yere fırlatınca ben mi sarsılacaktım?
Hadi oradan.
Ne yaparsan yap, Azem Devran… Ben senden korkmam. Korktuğumu sandığın her anda aslında
