Habang yakap ako ni Troyce, pareho kaming humahangos at kinakalma ang sarili. Naramdaman ko ang mainit niyang katas sa loob ko hanggang dumaloy ito palabay nang unti-unti niyang hinugot ang kanyang ari. Medyo nakiliti pa ako kaya nakagat ko ang labi ko. Kahit kailan ay hindi ko naramdaman ang ganito kainit na pagniniig namin ni Troyce dahil mas madalas ay dinadaan niya ako sa dahas. Mabilis at madalian na parang parausan kapag kailangan niya.
Wala kaming relasyon noon kaya nauunawaan ko. Pero ngayon, umaasa din naman ako kahit paano na sasambitin niya ang pangalan ko sa tuwing mararating niya ang rurok. Sandali akong nalungkot dahil sa pag-iisip ng bagay na iyon.
Mahalaga pa ba iyon sayo, Vittoria? Ikakasal na siya at malabong masambit pa niya ang pangalan mo. Nagtatalo ang isip at puso
