ณ ห้องทำงานของคินน์ — ชั้นบนสุด
บนผนังด้านหนึ่งของห้องทำงานหรูหรา จอภาพความละเอียดสูงขนาดใหญ่กำลังฉายภาพสดจาก ห้องกระจก ที่ปีกตะวันตก คินน์ นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ ในมือถือแก้วกาแฟดำที่ส่งควันกรุ่น สายตาคมกริบดุจพญาอินทรีจับจ้องไปที่ร่างเล็กๆ ในจอภาพอย่างไม่วางตา
เขามองหญิงสาวในขอภาพเพื่อจับผิด เขาอยากเห็นความผิดพลาด อยากเห็นความเงอะงะของเด็กสลัมที่พยายามทำตัวเป็นหงส์ แต่สิ่งที่เขาเห็น... กลับทำให้เขาต้องวางแก้วกาแฟลง
"หึ... เลือดมังกรย่อมไม่ทิ้งลายสินะ"
คินน์พึมพำกับตัวเอง มุมปากยกยิ้มที่อ่านยาก
ในจอภาพ... หญิงสาวคนอื่นๆ กำลังพยายามดัดจริตจีบปากจีบคอ หรือพยายามทำท่าทางยั่วยวนจนดูราคาถูก แต่ มินตรา กลับแตกต่าง... เธอแค่นั่งหลังตรงแต่แผ่นหลังนั้นเหยียดตรงอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่เกร็ง ไม่ฝืน ท่วงท่าการขยับมือ การวางนิ้ว หรือแม้แต่การก้มหน้าเล็กน้อยเพื่อร
