ทาสรักอสูรทมิฬ

บทที่3 :กับดักราชสีห์

บทที่3 :กับดักราชสีห์

ในขณะเดียวกัน ณ Devil's Den, กรุงเทพมหานคร

ในขณะที่พายุแห่งการตามล่ากำลังก่อตัวขึ้นที่อีกฟากฝั่งทะเล... บรรยากาศภายในห้องทำงานหรูหราบนชั้นสูงสุดเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความอันตราย สามบุรุษผู้ทรงอิทธิพลแห่ง Devil's Den กำลังรอคอยการมาถึงของเหยื่อรายสำคัญ

โซล ละสายตาจากหน้าจอแท็บเล็ตที่แสดงข้อมูลกราฟเปรียบเทียบพันธุกรรม ขยับแว่นสายตาเล็กน้อยพลางเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจ

"ผลตรวจ DNA ยืนยัน 99.99% ครับ... แต่ผมถามจริงๆ เถอะคินน์ นายไปเอา DNA ต้นแบบของเจ้าสัวหยางมาจากไหน? ตาแก่นั่นระวังตัวยิ่งกว่าไข่ในหิน ไม่น่าจะมีใครเข้าถึงตัวได้ง่ายๆ"

คินน์ ที่กำลังหมุนแก้วไวน์ในมือแสยะยิ้ม... เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความลำพองใจในอำนาจของตน

"นายลืมไปแล้วเหรอโซล... ว่าฉันมี สาย แฝงตัวอยู่ที่นั่น"

คินน์ตอบเสียงเรียบ

"คนของฉันที่ปักกิ่งทำงานรับใช้ใกล้ชิด

เจ้าสัวหยางมาสามปีแล้ว... แค่ขโมยเส้นผมจากหวี หรือเก็บแก้วน้ำที่มันใช้แล้วส่งกลับมาไทย มันไม่ใช่เรื่องยากสำหรับมืออาชีพ"

คินน์ชี้ไปที่หน้าจอแท็บเล็ต

"พอเอา DNA ของเจ้าสัวหยาง มาเทียบกับเส้นผมของเด็กนั่นที่ฉันแอบเก็บมาจากร้านสะดวกซื้อ... ผลมันก็ฟ้องอยู่ทนโท่ว่าเป็น ปู่กับหลาน กันจริงๆ"

"หึ! ร้ายกาจสมเป็นนายจริงๆ"

เบลซ ที่นั่งเช็ดมีดพกอยู่บนโซฟาหัวเราะในลำคอ

"แต่มีเรื่องหนึ่งที่กูยังสงสัย... ถ้าเด็กคนนี้คือ หมิงหมิง ทายาทมังกรทองจริงๆ แล้วทำไมถึงมาตกอยู่ในสภาพนี้? ทำไมถึงกลายมาเป็นแค่เด็กกะโปโลในสลัมที่อยู่กับผีพนันอย่างนายชัยได้?"

คินน์ลุกขึ้นเดินไปหยุดที่หน้าจอโปรเจกเตอร์ที่ฉายภาพข่าวหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์เก่าๆ เกี่ยวกับอุบัติเหตุสยองขวัญ

"ก็เพราะไอ้ชัยนี่แหละ..."

คินน์ตอบเสียงเย็น

"ยี่สิบปีก่อน ลูกชายเจ้าสัวพาลูกเมียกลับมาเยี่ยมญาติฝ่ายหญิงที่กรุงเทพฯ แล้วเกิดอุบัติเหตุรถคว่ำไฟคลอก... ทุกคนเข้าใจว่าตายยกครัว"

"แต่ความจริงคือ... ไอ้ชัยที่เป็นคนขับรถในวันนั้น มันรอดชีวิต และมันก็ฉวยโอกาสท่ามกลางความชุลมุน ลักพาตัวเด็กออกมาจากซากรถเงียบๆ"

"ไอ้นรกเอ๊ย..."

เบลซสบถ

"มันคงกะจะเลี้ยงไว้เป็น ไพ่ตาย เพื่อรอจังหวะแบล็กเมลเรียกค่าไถ่จากเจ้าสัวหยางสินะ... มันถึงได้ซ่อนตัวเด็กไว้ในสลัม แสร้งทำตัวเป็นพ่อบังเกิดเกล้าเพื่อให้เธอตายใจ"

"น่าจะอย่างนั้น..."

คินน์หันกลับมา นัยน์ตาสีรัตติกาลวาวโรจน์

"มันซ่อนเพชรไว้ในตม รอวันที่จะใช้งาน... แต่วันนี้ความโลภและการพนันทำให้มันหน้ามืด จนเผลอนำพา หัวใจ ของเจ้าสัวหยางมาใส่พานถวายให้เราถึงที่"

คินน์วางแก้วไวน์ลงเสียงดัง กริ๊ก เป็นสัญญาณว่าการรอคอยสิ้นสุดลง

"มันคิดว่ามันแค่ขายลูกสาวใช้หนี้... แต่มันไม่รู้หรอกว่า มันกำลังส่ง มีดดาบ ให้เราเอาไปแทงอกเจ้านายเก่าของมัน"

มินตรา ผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ถึงชาติกำเนิดของตัวเอง กำลังยืนตัวสั่นเทาอยู่หน้าลิฟต์ที่เปิดออกสู่ชั้นบนสุดของอาณาจักรปีศาจ

มือบางยกขึ้นลูบต้นคอตัวเองเบาๆ ตามความเคยชิน... บริเวณที่มีเรือนผมยาวสลวยปกปิดรอยตำหนิสีแดงจางๆ ที่ติดตัวเธอมาตั้งแต่จำความได้

เธอไม่เคยรู้เลยว่า รอยสักเล็กๆ ที่เธอคิดว่าเป็นเพียงปานแดงรูปทรงประหลาดนี้... กำลังจะกลายเป็นชนวนสงครามครั้งใหญ่ที่สุดระหว่าง มังกรจีน และ อสูรไทย ในไม่ช้านี้

หนึ่งเดือนก่อนหน้า

คืนนั้นฝนตกหนัก คินน์แวะเข้าไปในร้านสะดวกซื้อเล็กๆ กลางดึกเพื่อซื้อบุหรี่และหาที่หลบฝน กลิ่นอับชื้นของเครื่องปรับอากาศเก่าๆ และแสงไฟนีออนสีขาวโพลนที่กระพริบถี่ๆ ทำให้เขารู้สึกรำคาญใจ

ขณะที่กำลังเดินเลือกเครื่องดื่มที่หน้าตู้แช่ สายตาของเขาก็สะดุดเข้ากับพนักงานสาวร่างเล็กที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดเรียงสินค้าลงบนชั้นวางของชั้นล่างสุด

มินตราในชุดยูนิฟอร์มสีกรมท่าที่ดูหลวมโคร่ง กำลังนั่งยองๆ ก้มหน้าก้มตาเรียงขวดน้ำอัดลมเข้าชั้นอย่างขะมักเขม้น โดยไม่ทันสังเกตว่ามีมัจจุราชยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง

จังหวะที่เธอเอื้อมมือสุดแขนเพื่อดันขวดน้ำเข้าไปด้านในลึกๆ คอเสื้อยูนิฟอร์มที่กว้างกว่าตัวก็รั้งตกลงมา เผยให้เห็นแผ่นหลังเนียนขาวและท้ายทอยระหงที่โผล่พ้นไรผม

และที่ตรงนั้น... ท่ามกลางผิวขาวผ่องกระทบแสงไฟนีออน

รอยตำหนิสีแดงสดปรากฏขึ้นเด่นชัด ราวกับหยดเลือดที่ไม่มีวันแห้งเหือด

คินน์หรี่ตามองด้วยความสงสัยในตอนแรก แต่เมื่อเพ่งมองใกล้ๆ หัวใจของเขาก็กระตุกวูบ

อักษรจีนคำว่า หยางเป็นรูปตรามังกรสีแดงชาดที่สลักลึกอยู่บนผิวเนื้ออ่อนนุ่ม

มันตรงกับข้อมูลลับที่ สาย ที่เขาส่งไปแทรกซึมอยู่ในตระกูลหยางรายงานมาเจ้าสัวหยางกำลังพลิกแผ่นดินหาหลานสาวที่มีรอยสักคำว่า หยางที่ต้นคอ

วินาทีนั้น คินน์แทบอยากจะกระชากตัวเธอขึ้นมาถามให้รู้แล้วรู้รอด แต่สัญชาตญาณนักล่าบอกให้เขาใจเย็น... เย็นให้พอที่จะวางกับดักที่ไม่มีวันหนีรอด

หลังจากคืนนั้น... คินน์ก็กลายเป็นลูกค้าประจำของร้านสะดวกซื้อซอมซ่อแห่งนั้น เขาแวะเวียนไปเกือบทุกคืน บางครั้งก็แค่เข้าไปซื้อไฟแช็กอันเดียว เพื่อยืนยันให้แน่ใจว่าเขาไม่ได้ตาฝาด

เขาแอบสังเกตพฤติกรรม ตรวจสอบประวัติ สืบจนรู้ว่าเธออาศัยอยู่กับชายที่อ้างตัวเป็นพ่อชื่อ นายชัยอดีตคนขับรถของตระกูลหยางที่หายสาบสูญไปพร้อมกับอุบัติเหตุครั้งนั้นพอดิบพอดี

"ไม่ผิดตัวแน่..."

คินน์บอกกับตัวเองในวันที่ได้รับรายงานยืนยันผลตรวจ DNA จากเส้นผมที่เขาแอบเก็บมาจากร้าน "หลานสาวสุดที่รักของมังกรเฒ่า... มาคุกเข่าจัดของอยู่แทบเท้ากูนี่เอง"

จากนั้นทุกอย่างก็ง่ายดาย... แค่จัดฉากให้ไอ้ชัยติดหนี้พนันจนหัวโต แล้วยื่นข้อเสนอที่มันปฏิเสธไม่ได้