หนึ่งสัปดาห์ต่อมา...
เวลาในนรกเดินช้าเสมอ... สำหรับมินตรา หนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาเหมือนยาวนานนับศตวรรษ หลังจากได้รับรู้ ความจริง เรื่องโรงงานนรกและชาติกำเนิดของตัวเอง วิญญาณของเธอก็เหมือนจะหลุดลอยออกจากร่าง เหลือเพียงร่างกายที่ทำหน้าที่ตามคำสั่งราวกับหุ่นยนต์ไขลาน
เธอถูกย้ายจากห้องขังใต้ดินขึ้นมาอยู่ที่ห้องพักรับรองชั้นบนสุด ห้องที่หรูหราดุจเจ้าหญิง... แต่เป็นเจ้าหญิงที่ถูกล่ามโซ่ตรวนที่มองไม่เห็น เพื่อง่ายต่อการควบคุมและฝึกฝนให้เป็น สินค้าเกรดพรีเมียม ที่ไร้รอยขีดข่วน เพื่อรอวันประมูลที่กำลังจะมาถึง
ช่วงสายของวันหนึ่ง...
เสียงกุญแจไขประตูดังขึ้น ป้าแก้ว หัวหน้าแม่บ้านเดินเข้ามาพร้อมรถเข็นอาหารเช้าหน้าตาน่าทาน กลิ่นหอมฉุยลอยมาแตะจมูก "กินข้าวซะนะลูก... วันนี้ป้าทำข้าวต้มกุ้งของโปรดหนูมาให้"
มินตรานั่งลงที่โต๊ะอาหาร มองหญิงวัยกลางคนด้วยแววตาที่เริ่มม
