Zanniyah
"Manang, napatawag ka?" Bungad ko kay manang Risy na Yaya Ni Eze.
"Hija, gusto Kang kausapin Ng guro Ni Zaiden."
Napahilot agad ako sa aking sintido at umupo muna sa bench dito sa hallway Ng mall.
"What Happened, manang?" Tanong ko.
"Sinuntok niya Ang Isa sa kanyang mga kaklase, hija. Ang problema nandito Ang Ina Ng bata na kanyang nasuntok." Nag-aalalang pahayag nito.
"Pls. Tell her teacher to give me 10 min." Pahayag ko at pinatay Ang tawag.
Alam Kong Hindi gagawin iyon Ng pamangkin ko Kung walang may ginawa na masama sa kanya.
Walong taon na Ang nakalipas simula Ng pumanaw Ang aking kambal at naiwan sa akin Ang kanyang anak.
Galit ako sa lalaking nakabuntis sa kanya gusto Kong maghigante ngunit papaano?
Ni isang detalye sa ama Ng bata ay Wala akong alam.
Zalliyah's child's complete name is Eze Zaiden Rios. That was her last wish to me before she delivered her son. And while Eze growing up I can tell that he maybe adopt the physical features of his father.
Kahit anong anggulo kasi tingnan wala man Lang siya Ni isang nakuha sa aming magkambal.
Kung sa ugali Naman. Ang paggiging malambing Lang yata ang nakuha Niya Kay liyah and the rest Hindi ko Alam Kung saan Niya na Mana.
Dali-dali akong tinahak Ang daan pabalik sa parking lot.
As I reach my car, I immediately get in and start the engine.
Sa aking pagmamadali na makapunta agad sa paaralan Ni Eze. Huli ko na lang napansin Ang isang itim na mamahaling kotse na nagpapark sa Hindi kalayuan sa akin. Sinubukan Kung magpreno pero huli na at aking nasanggi ang likod na parte Ng sasakyan.
"Damn! I'm doomed." Nakahilamos Kong Sabi.
I look at my watch before turning my gaze at the man who's furiously getting out of his car.
Diritso niyang tiningnan Ang bahagi na aking nasanggi.
I sighed and shrugged before deciding to get out and talk to him.
"I'm sorry, sir. I didn't notice your car right away. I'll just pay the damage." Pahayag ko ng makalapit sa kanya.
"My car is not as cheap as you think, woman." Malamig at may diin nitong pahayag bago humarap sa akin.
Napansin Kong napatigil Ito Ng ilang sandali at mayroong dumaan na emosyon sa kanyang mga Mata na Hindi ko mapaipaliwanag.
Palihim Kong ikinuyom Ang aking kamay dahil sa kayabangan nito.
Bumalik Ako sa aking sasakyan at kinuha Ang aking pitaka.
"Here, just call me how much the damage is. I couldn't deal with you right now." Malamig Kong Sabi sabay abot ng aking calling card sa kanya.
"Do you think it's simple as that?" Galit na pahayag nito. "Its price is too expensive that even your life won't be enough as a payment" Dagdag nito.
"You're overreacting, Mr," I said to him And roll my eyes. "But pardon me, I need to go. I have more important things to deal with than this." I add at dali-daling tumalikod para maka alis.
Bahala na Kung ano Ang kanyang isipin sa aking inasta.
Mas importante Ang aking pamangkin kesa sa kanya.
Zeke
"Dude, why you're still here?" Nagtatakang bungad sa akin Ni Sage.
Damn, that woman. How dare she treat me like that.
"Don't bother to ask that Sage," I said and turn my back to him while putting the card that Zalliyah gave to me.
"What happened? And... Oh, why yo...."
"Don't dare continue to ask that." I gritted said at tuluyan Ng pumasok sa kotse.
Anytime I couldn't control this anger of mine. It's better that I warned Sage before I blow up.
Sa walong taon na nakalipas why she changed a lot.
How could she act like she doesn't know me? That I am like a stranger in her eyes.
I frustratingly messed up my hair.
Why I am still affected by her presence?
Fuck! This can't be. Remember, Zeke. She cheated on you. She used you. Stop being stupid, Zeke. Pagalit na Sabi ko sa aking sarili.
After a minute had passed I call someone who could help to repair the distorted part of my car before I park it.
"Someone is not in the mood." Pagpaparinig Ni Sage sa akin pagkababa ko sa sasakyan and then he shrugs.
I don't bother to answer him and straightly lead my way to our destination.
Zanniyah
Nang nakarating ako sa paaralan Ni Eze agad akong dumiritso sa head's office.
"I'm sorry. I'm late." Bungad ko Ng makapasok.
Nakita ko si manang na alalang-alala habang nasa tabi niya si Eze na tahimik lamang.
At sa kabila ay ang isang babae na puno ng kolorete Ang mukha na galit na galit habang kinakausap ni Mr. Villega Ang head Ng school.
"So you're the mother of this rude and ill-mannered kid." She said and Insultingly look at me.
I look at her coldly and raised my left eyebrow before going straight to the side of manang and Eze.
"Pls. Have a sit, Ms. Rios." Pahayag Ni Mr. Villega.
"Kaya pala bastos Ang anak dahil bastos din Ang Ina." Pagpaparinig Ng babae.
I'm trying to hold back the emotions I have for this insolent woman.
"Thank you" pahayag ko Kay Mr. Villegas na Hindi pinansin ang sinabi Ng babaeng iyon.
Tumawa Naman Ito na parang baliw at nanlilisik Ang mga Mata na tumgingin sa akin.
"Look, Mr. Villegas. I want that child to be kicked out of this school." Nangangalaiting pahayag niya sabay turo sa pamangkin ko.
"Don't you have manners? Pointing your fingers at my son is inappropriate, Mrs. Verdel." Malamig Kong Sabi. "What a shame to know that the wife of the mayor in this city behaves like that," I add and fired back at her the insulted look she gave me earlier.
Yes, you read it right. Anak Ng alkalde ang sinuntok Ni Eze.
"How dare you?"
"And how dare you insult me and my son?"
"Pls. Mrs. Verdel, Ms. Rios. Stop fighting in front of your kids. I don't gather you here for that."
"Huwag mo akong pagsabihan Ng ganyan, Mr. Villegas. Hindi ako magkakaganito kung Hindi Sana sinuntok ng anak Niya Ang anak ko. Look what her son done to my son's face. It's swollen."
"Calm down, Mrs. Verdel. You don't need to shout." Pahayag ng head na ikinatigil Ng babae.
"Eze, why did you punch him." Malumanay Kong tanong sa aking pamangkin/anak.
Yumuko Ito kaya I gently touch her face.
"Come on, baby. Tell Mommy. I won't be mad." I said to him.
"He insulted you." Pagsumsumbong nito sa akin na parang iiyak. "And he said that my father doesn't love me, Mommy." At tuluyan Ng may luha na bumagsak sa MGA magandang Mata nito.
My blood boil when I heard it and madly look at the son of that b***h.
"He's lying, Mom. I don't say that. Inaya ko Lang siyang maglaro kami and suddenly he punched me dahil ayaw Niya daw maglaro." Biglang salita Ng bata.
"I know my, Son Mr. Villegas. Eze won't punch that kid if he doesn't do bad things to him." I said seriously.
"And what you're pointing out? That my son is a liar? That he is just making a story?" Galit Naman na pahayag Ng babae.
"Why won't we ask, Ms. Cardinal? I bet she has an idea why it happened." Pahayag ko sabay tingin sa kanina pang tahimik na guro Ng dalawang Bata.
Nagulat Ito ng kaunti Ng marinig Ang pagbangit ko sa kanyang pangalan.
"I-im sorry ma'am. Hindi ko ho Alam Kung ano Ang pinagmulan Ng away nila." Pahayag Ng dalaga na kinakabahan. "It was their break time when it happened."
"Are you sure?" Malamig Kong tanong.
"Y-yes." Takot nitong Sabi.
"See. My son doesn't lie."
"Mahina ba ang comprehension mo?" Bigla Kong tanong na mas lalong nagpagalit sa kanya. "Ms. Cardinal said she doesn't know Kung ano ang dahilan Ng away Ng mga Bata." Pag-uulit ko.
"Shut up!" Namumula nitong Sabi.
"Mr. Villegas, I want to kick out that kid now or else I'll tell my husband to pull out all our share in this school." Pananakot Niya sa matandang head.
"Ma'am"
"I don't want to hear any excuses from you." Pahayag nito.
Bumaling Naman sa akin Ang head na parang naghihingi Ng paumanhin.
"People made a mistake in voting your husband as their mayor and feel sorry for them as we have a nefarious first lady," I said straightly to her face. "Don't worry, Mr. Villegas I understand your decision," I add. "If you'll excuse us."
Kinarga ko si Eze at sumunod Naman sa akin si manang palabas Ng opisina.
Narinig ko pang may sinabi na masamang salita Ang babaeng iyon ngunit Hindi ka Lang pinansin.