“Do you, uh... Do you have pliers and wire?”
Patay. Nawala ‘yung smoothness because obviously, I’m stuttering. Sana lang, ‘wag na niyang pansinin kung ano mang mali sa mga ikinikilos ko ngayon. Because once she starts asking, alam kong wala akong maisasagot. And I hate being caught off guard with my actions.
Dahil hindi siya sumagot, lumingon ako ulit sa kaniya kung saan ko siya naiwang nakatayo. She’s touching her nape again. Masyadong obvious sa body language ni Bree kapag nakakaramdam siya ng discomfort. Right now, I’m not sure if this is whether a good or a bad sign. But one thing is for certain—I like the way it feels.
“M-may pliers diyan. Sa drawer ng table na ‘yan. I’ll go and get the wire.”
Tumango lang ako tapos tumalikod na siya. Before I get to open the drawer sh
