@Canteen
12:15 น.
ข้าวในจานถูกเขี่ยไปเขี่ยมา ลมหายใจก็ถูกพ่นออกซ้ำแล้วซ้ำเล่า คิ้วบางยังผูกกันเป็นโบต่อเนื่องเพราะฉันยังไม่สามารถหาเหตุผลมาหักล้างเรื่องที่ว่า ทำไมท่านประธานพูดถึงเรื่องกฎของบอร์ดกับฉัน นอกจากท่านจะรู้ว่าฉันรู้สึกยังไงกับทายาทคนเดียวของพีพีเอ็น
และก็มีแค่ฉันกับเฮียฟิวส์เท่านั้น ที่สามารถบอกเรื่องนี้กับท่านได้ แน่นอนฉันไม่ได้เป็นคนพูด งั้นก็ต้องเป็นเขา
เหตุผลที่เขาบอก…มันก็มีแค่อย่างเดียว เขาต้องคิดอะไรกับฉัน แต่การกระทำที่
มันสวนทางขนาดนั้นคืออะไรวะ
ถ้าเขาชอบฉันก็แค่บอกให้เปลี่ยนที่ฝึกงาน ทุกอย่างก็จบ…
ฉันไม่เคยรู้สึกท้อขนาดนี้มาก่อนเลย มันเป็นอารมณ์ที่อธิบายไม่ถูก แบบว่ามันทั้งหดหู่ สับสน คิดไม่ตก ไม่รู้ควรจะเลือกทางไหน ไม่อยากทำอะไรแม้กระทั่งการกินของอร่อยตรงหน้า
ที่ผ่านมาไม่ว่าจะมีเรื่องให้คิดแค่ไหน เรื่องกินก็สำคัญกับฉันเสมอ แต่ครั้งนี้มันหนักจริงๆ
พีพีเอ็น ไม่
