ดีนะที่เขายังรออยู่ที่เดิม…อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้เมินซะทีเดียวและเพราะเขาเป็นแบบนี้แหละ ฉันเลยสับสน
“เอาไปค่ะ ไหนๆ ก็ตั้งใจซื้อมาให้แล้ว วันนั้นเพลินเห็นเฮียนอนฝันร้าย เอาอันนี้แขวนไว้ตรงระเบียง มันอาจจะช่วยได้” ฉันพูดขณะยัดตาข่ายดักฝันใส่มือเขา เพราะคืนนั้นที่ฉันตื่นขึ้นมาเห็นเขาเหมือนกำลังฝันร้าย สิ่งที่ฉันทำได้ตอนนั้นคือเอามือวางบนหน้าอกและออกแรงตบเบาๆ เขาจึงเริ่มนิ่งและหลับต่อได้ นี่เป็นเรื่องเดียวที่ได้รับการถ่ายทอดมาจากม้าและเพิ่งรู้ว่ามันได้ผลจริง
ฉันไม่รู้หรอกว่าเขาเป็นแบบนี้บ่อยแค่ไหน แต่ก็หวังว่ามันจะช่วยได้บ้าง
“....” ไม่มีรีแอคชั่นใดๆ เกิดขึ้น นอกจากปรายตามองสิ่งที่อยู่ในมือตัวเองเท่านั้น
“แต่ถ้าคิดว่ามันไร้สาระก็ถือซะว่าฝากไปทิ้งแล้วกันนะคะ แต่ไปทิ้งไกลๆ หน่อยนะ ไม่อยากเห็น” ในเมื่อฉันได้ให้ไปแล้ว เขาจะเอาไปทำอะไรก็เรื่องของเขา
“....” เขาก็ยังเงียบและเอาแต่มองไปทางอื่น ราวก
