[Part Peerakan]
21:35 น.
@Sosay Pub
ผมขมวดคิ้วยุ่งกว่าเดิมในตอนที่เปิดประตูห้อง VVIP เข้ามาแล้วพบว่าสมาชิกเหลือแค่ไอ้หมอไวน์ นั่งไถหน้าจอมือถือหัวโด่อยู่กลางโซฟาตัวยาวเพียงคนเดียว มันลอบมองผมเล็กน้อยก่อนจะลากสายตาไปโฟกัสจุดเดิม
ทั้งที่ในไลน์กลุ่มบอกชัดเจนว่ารวมตัวที่นี่ ตอนสามทุ่มครึ่ง ไหงไม่มีใครเลย
ผมเดินไปทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวเดียวที่หันหลังออกประตู และเลือกที่จะเก็บงำความสงสัยเอาไว้ ไม่อยากเริ่มเปิดประเด็นอะไรทั้งนั้น เดี๋ยวแม่งยาว ขี้เกียจตอบคำถาม
ความจริงก็ไม่ได้อยากออกมาเท่าเจอใครเท่าไหร่ ถ้าไม่ติดว่าวันนี้ว่าพวกแม่งเล้าหลือไม่เลิกจนผมรำคาญ ป่านนี้ผมก็นั่งดื่มอยู่ที่บ้านคนเดียวสบายใจไปแล้ว
ไม่สิ…เกือบสองสัปดาห์ที่ผ่านมา ก็ไม่ได้สบายใจเท่าไหร่
บวกกับการนอนที่ไม่ปกติ ข้อสันนิษฐานของไอ้หมอไวน์ เป็นจริง พอไม่ได้เจอ ไม่ได้คุย ผมแทบจะนอนไม่ได้เลย มันหนักกว่าเมื่อก่อนด้วยซ้ำ เพราะมี
