Kabanata 7
1445 Words
Kabanata 7
'DID HE REALLY WANT US BACK?' I ask my self.
IT'S IMPOSSIBLE dahil sa hate na pinakita sa akin ni Logan noong kinidnapped ako nito.
But the night when something happened to us...a lot of times.
I remember he told me to accept the pain so he can accepted me again. Then he wants me to impregnated of his baby.
I don't know what I'm gonna do.
I sit and stare at the ceilings.
Gusto ko rin magkabalikan kami...
Magiging totoo 'yon kung sabihin kong hindi ko gustong makipaghiwalay. Mga magulang ko lang ang gusto.
Pero...
I have to choose my parents in this time muna before love life. Isa pa, kung hindi sa mga ito.
Wala ko ngayon dito.
Napahawak ako sa dibdib ng walang katok na biglang bumukas ang pinto.
Pumasok sa loob ang lalaking katulad ng edad ni Logan.
Where is logan?
Malungkot na napabuntong hininga ako.
Siguro hindi totoo ang sinabi nito kagabi.
"This is your food, Ma'am." ani ng lalaki.
Sa suot nitong maayos. I don't think he's one of tauhan ni logan sa pagkidnapped sa akin.
"Salamat, " mahinang tugon ko.
I didn't ask him but he answers the question that running to my mind kanina pa. "Si Sir Logan, ma'am ay nasa trabaho na nito."
Tumango ako.
Umalis na rin ang lalaki.
Habang kumakain, iniisip ko.
What's logan job?
I hope it's not bad.
Because if it is... I don't know if I should blame myself for what he said for turning him into a monster.
--
Its been one day.
IT'S HOT...
I can't breath...
Kahit pigilan ko ang takot sa masisikip na lugar. It still hunt me.
There's no water in the pitchel.
Paano ko makakainom para maibsan ang kaba at takot ko?
I hugged my knees and close my eyes.
"Shhh...annika...wag ka matakot." pagkakausap ko sa sarili.
Pero 'di ko napigil at napaiyak ako at umiling.
Habang hindi mapigilan na sumambit ng mga salita.
"Mom, I'll obey you now...magiging good girl na po ako pls...wag niyo pa akong ikulong diito sa cabinet!"
"Mom!"
"Please!"
"Ayoko po talaga sumama sa gatherings, mommy. kase po...yung anak po ng kasosyo niyo po sa business! hawak po...legs ko...mommy..."
"Hindi po ba...Sabi niyo sa akin bad 'yun kung hindi pa po ko akma sa edad."
"Mommy."
"Opo, sunod ko na po kayo."
"Wag na po akong ikulong sa cabinet...opo...dirty po kase roon...it's so nakakatakot pa po."
I gathered myself to stand up and fight my fear.
Hindi ko na dapat inaalala ang dahilan kung baket ako nagkaroon ng claustrophobic sa masisikip na bagay.
Paanong bumalik ulit? Na overcome ko na 'yon noong nakapasok ako sa lugar na kinalakihan ni logan ng hindi nahihimatay.
I wipe the tears na namumuo sa mata ko.
It's okay...annika...malalampasan mo rin ulit ito.
This time...wala ng tulong ni logan.
Dahil si logan na mismo ang gumawa ng paraan para mabalik ulit ang takot mo. Kahit alam nitong claustrophobic ka. Rito ka pa pinanatiling ikulong.
--
'HE STILL has this huh.' sambit ko.
Nang mapatingin ako sa isang notebook na mukhang diary na nakita ko kay Logan noon nang kami pang dalawa. Sa bahay nito na hindi pa pinapabasa sa akin. Nang tanungin ko kung bakit. He told me that soon.
Nanginig ang kamay ko ng hawakan 'yon.
It's in the drawer kung saan ako nakakulong. I don't know if inilagay ni Logan dito or hindi.
Uhm...
I wanna read it.
Meron kaya itong laman?
I mean if Logan write something his life in this notebook or mini diary.
I started to flip the cover page.
Logan (mabait)
I chuckled.
He don't change huh.
He has this characteristics that funny pa rin.
Sinimulan ko na ang pagbabasa.
***
Don't read without my permission or else...
***
'OR ELSE?' Tanong ko sa isip habang binabasa 'yon.
***
You'll see what the consequences of reading this when I see you. HAHA letche tama ba english ko? Sa nagbabasa nito na walang pahintulot ko, sorry in advance. Hindi ako marunong sa english masyado eh.
Ikaw! Dapat 'di mo 'to binabasa.
sa magiging asawa ko lang 'to ipapabasa.
Para may alam siya sa history ng buhay ko. Para rin malaman ko kung tanggapin ako nito sa mga ugali ko na hindi maganda...haha. pag nabasa ng hindi ko sinasabi ang nakasulat.
Logan's Diary:
Bago ko simulan ang kwento. Gusto kong sabihin sa nagbabasa nito..na hindi ako perpekto. Maaring maganda ang ugaling pinapakita ko sa'yo baby ko lol haha. ikaw na magiging asawa ko o ikaw na nagbabasa na... basta bahala na.
22 y.o na pala ako haha.
Masyadong matanda pa para sa babaeng nakita ko kanina noong nagtapon ako ng basura habang tumutulong sa isang mansyon sa subdivision. Saan ba 'yon? Nakalimutan ko na.
Matanda na ba ako?
Hindi naman halata diba? sa guwapo kong 'to. Okay haha.
Mahangin na ako.
***
Hindi ko akalain na nag-umpisa lang pala itong magsulat noong nakita ako. Naroon sa diary ni Logan ang lahat ng nangyari sa buhay nito. Kahit na ang pangyayari...o dahilan sa pagkamatay ng kapatid nito na si Rika...na hindi nito sinasabi sa akin kahit ng ligawan ako, at sagutin ko.
***
Regalo 'to ng kapatid ko sa akin si Rika.
Sa tuwing naalala ko ang kapatid kong 'yon.
Hindi ko parin maiwasan maiyak, malungkot, magalit.
Writer ang kapatid ko.
hindi famous writer katulad ng iba.
Pero para sa'kin kahit hindi ko pa nababasa ang story nito kase di naman ako mahilig magbasa. laro laro lang alam ko.
pointblank sa garena o 'di kaya cf.
Basta may malaro lang.
Hindi ko lubos maisip na may problema na pala si Rika...this time seryoso. Akala ko wala lang.
Kase naman 'di to mahilig mag sabi sa akin. Sa sumunod lang sa kaniya. T*ngina...kung alam ko lang edi sana...may nagawa ako.
She's a writer and also a reader. She write stories if she's bored or she want someone too... hirap mag english...basta nagsulat siya...kase doon parang nagiging masaya siya.
But t*ngina ulit. Dapat hindi na lang siya nagsulat eh.
T*ngina...
Naging masaya nga siya pero kalaunan hindi rin.
Rika committed suicide.
She did...
When one of her reader's judge her potential as a writer. Edi t*ngina diba? Edi sana hindi na lang nito binasa ang story ng kapatid ko. Wala naman sigurong sinabi si Rika na mag expect sila. T*ngina. Nagmamagaling ang put* imbes na ipm ang kapatid ko o kimkimin ang walang kwentang opinion nito...ayun nilabas.
may pasabi sabi pang tulong para to improve her writing skills. Paky* sagad.
below the belt ang opinion mo. That's not even an opinion. It's a f*cking judgement of a reader who thought she can do better because of her imaginations than the author.
judge nang judge amput*. Sorry sa nagbabasa. Sa sinusulat niya kase na lalabas hinanakit niya sa buhay. Problema.
So, when I met annika. Nakita ko sa basura ang sulat ng stories sa papel na tinapon nito. Her brat attitude or pagiging spoiled brat parang ang sumunod sa akin. (O ate)
I fell hard.
Naks umeenglish.
I fell hard...
Not only because she's rich and pretty.
But because she remind me of my siblings...and I know she's the answer of my prayer all along.
I'm hoping she's really the one at hindi ako nito iwan. Dahil sa totoo lang? hindi ko siguro kaya... Ngayon pa ba na naging lakas ko na ito. na kapag nanghihina ko, imomotivate ako nito.
***
She left me... she left me..t*ngina...sabi ko na nga ba...dapat nakinig ako sa mama ni annika.
Na hindi ito seryoso sa akin.
na... Gusto lang ako nitong paglaruan. Para ipagmayabang sa kaibigan na nakaloko ito ng mahirap... Na isang mahirap tulad ko...mainlove...impossible...
Hindi ko na alam ang gagawin ko.
nanakaw ang naipon ko...natanggal na ako sa trabaho...may sakit ang pangpito kong kapatid. May project ang ate ko.
si mama... Dinala sa hospital kase sa sobrang hindi na kaya ang paglilinis, paglalaba, o paggawa ng gawaing bahay at marami pang iba.
Higit sa lahat...ano ng gagawin ko?
Wala na ang babaeng lakas ko? Baby, annie...please come back. I need you...
***
Halos matulalala ako ng mabasa ang nakasulat sa diary pati na ang pinakahuli.
Tears started to flow outside at my eyes.
I didn't wipe it.
I love my parent's. But...
Knowing what happened to Logan and hindi pa man talaga ang lahat...
I suddenly realized.
He needs me more than my parents.
Sorry mommy and daddy. Hope you don't locked me again...for disobeying you...gusto ko pong sa pagkakataon na 'to. si logan naman ang piliin ko.
Maybe I can explained him...why I did those things to him.
In that way, maging kami ulit. Para na rin matulungan ako nito sa problema ko.
- Writer
