Chapter 17

1094 Words

"HE'S DEAD." Nanginig ang bou kong katawan sa balitang dala ni Karim. But, instead of showing him my grief towards my friend's death, I remain emotionless. Nagtaas ako ng kilay. "So?" Kumunot ang noo niya at hinawakan ako sa magkabilang balikat. "Seriously, Ligaya? Wala ka bang pakealam na namatay ang kaibigan mo?" I took a deep sighed. "'Pag umiyak ba ako, mabubuhay siya? Hindi 'di ba? So why wasting my tears and energy?" Nag-igting ang panga ni Karim at mababanaag ang galit sa mga mata niya. I'm not doing this because I want to. I'm doing this because I want them to stay away from me. Ayokong masaktan sila, lalo na si Karim. He maybe a skilled man, pero hindi basta-basta ang taong may hawak sa akin. They can hear me, they can see me. Bahagya niyang niyugyog ang balikat ko. "What the

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD